Gończy Hamiltona


Gończy Hamiltona w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gończy Hamiltonarasa psa, należąca do grupy psów gończych, zaklasyfikowana do sekcji średnich psów gończych. Podlega próbom pracy[1].

Spis treści

Rys historyczny | edytuj kod

Gończy Hamiltona jest najpopularniejszą rasą szwedzkich psów gończych. Jest on potomkiem angielskich foxhoundów i gończych niemieckich. Gończe te po raz pierwszy pokazano na wystawie w 1886 roku. Swą nazwę zawdzięczają twórcy rasy, hrabiemu Hamilton.

Wygląd | edytuj kod

Budowa | edytuj kod

Jest to pies o mocno zbudowanej sylwetce

Szata i umaszczenie | edytuj kod

Maść jest ruda z czarnym siodłem i białymi znaczeniami. Jego sierść jest latem krótka i gładka, zimą gęsta, z podszerstkiem, obfita między palcami.

Zachowanie i charakter | edytuj kod

Gończy Hamiltona jest psem łagodnym, przyjacielskim wobec ludzi i spokojnym. Ze względu na swoje przeznaczenie i użytkowość jest psem aktywnym, wymagającym zaspokojenia tej potrzeby.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 236.

Bibliografia | edytuj kod

  • Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-9.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
Na podstawie artykułu: "Gończy Hamiltona" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy