Gończy hiszpański


Gończy hiszpański w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gończy hiszpańskirasa psa, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych. Podlega próbom pracy[1].

Spis treści

Rys historyczny | edytuj kod

Rasa powstała w VI wieku. Na Półwysep Iberyjski trafiła prawdopodobnie dzięki Fenicjanom.

Wygląd | edytuj kod

Istnieją dwie odmiany tej rasy:

  • odmiana de monte: waga 25kg, wzrost 56 cm, sierść biała z rudymi lub czarnymi łatami, twarda;
  • odmiana lebrero: mniejsza, wzrost do 51 cm, szata najczęściej jednolicie ruda.

Zachowanie i charakter | edytuj kod

Energiczny i wierny.

Użytkowość | edytuj kod

Typowy pies myśliwski

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 237.

Bibliografia | edytuj kod

  • David Alderton "Psy", Wiedza i życie, Warszawa 2006
  • Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 978-83-7319-815-9.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 158. ISBN 83-7073-122-8.
Na podstawie artykułu: "Gończy hiszpański" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy