Gończy serbski trójkolorowy


Gończy serbski trójkolorowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gończy serbski trójkolorowyrasa psa, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych.

Spis treści

Rys historyczny | edytuj kod

Rasa powstała w XIX wieku. Jej przodkami były psy gończe i charty. Pochodzenie gończego serbskiego trójkolorowego jest podobne jak w przypadku pozostałych gończych na Bałkanach. W roku 1946 zaczęła się dyskusja czy jest to samodzielna rasa czy wariant gończego serbskiego zakończona decyzją o uznaniu osobnej rasy. Na wystawie międzynarodowej w Belgradzie zorganizowanej w dniach 7 - 8 czerwca 1950 roku zaprezentowano psy tej rasy, a w dniu 25 lipca 1961 roku FCI uznała rasa i opublikowała jej standard

Wygląd | edytuj kod

Pies średniej wielkości, dobrze zbudowany i wytrzymały. W kolorze płomiennie czerwonym, czarnym i białym. Rasę tę charakteryzują grube, opadające uszy, mocne uda i mocne, grube opuszki. Sierść krótka.

Zachowanie i charakter | edytuj kod

Aktywny i posłuszny. Nietresowany może mieć skłonność do długiej pogoni za zwierzyną.

Użytkowość | edytuj kod

Pies jest dobrym myśliwym do polowań na dziki i drobną zwierzynę.

Popularność | edytuj kod

Gończy ten występuje w południowych regionach byłej Jugosławii. Nie jest jednak zbyt często spotykany.

Bibliografia | edytuj kod

  • David Alderton "Psy", Wiedza i życie, Warszawa 2006
Na podstawie artykułu: "Gończy serbski trójkolorowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy