Gończy smalandzki


Gończy smalandzki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gończy smalandzkirasa psa, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji średnich psów gończych. Podlega próbom pracy[1].

Spis treści

Rys historyczny | edytuj kod

Rasa powstała w XIII wieku. Jej nazwa pochodzi od nazwy krainy w Szwecji, Smalandii. Jednym z pierwszych hodowców był baron von Essen, któremu rasa zawdzięcza krótki ogon. Szwedzki związek kynologiczny zatwierdził rasę w 1921.

Wygląd | edytuj kod

Pysk tępo zakończony. Oczy ciemne, spokojne. Budowa zwarta. Muskularne nogi i podciągnięty brzuch. Wydatne przedpiersie. Stopy duże.

Szata gęsta, gładka i lśniąca.

Umaszczenie jest czarne, podpalane na pysku, brwiach i na dolnej części kończyn. Mogą występować też białe znaki na końcu stóp i ogona.

Zachowanie i charakter | edytuj kod

Aktywny i entuzjastyczny.

Użytkowość | edytuj kod

Pies wykorzystywany do polowań na lisy i zające.

Zdrowie i pielęgnacja | edytuj kod

Wymaga dużo ruchu.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 245.

Bibliografia | edytuj kod

  • David Alderton „Psy”, Wiedza i życie, Warszawa 2006
  • Bruce Fogle: Wielka encyklopedia: Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-9.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
Na podstawie artykułu: "Gończy smalandzki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy