Go-Kōgon


Go-Kōgon w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Go-Kōgon (jap. 後光厳天皇 Go-Kōgon tennō, ur. 14 kwietnia 1336, zm. 12 marca 1374) — cesarz Japonii[1] i 4. pretendentem do tronu, według tradycyjnego porządku dziedziczenia[2]. Był on znany jako 4. cesarz Dworu północnego w okresie Namboku-cho sporów dynastycznych w latach 1331/92[3].

Przed wstąpieniem na tron nosił imię książę Iyahito (jap. 弥仁親王 Iyahito-shinnō)[4].

Go-Kōgon panował w latach 1352-1371[5].

Mauzoleum cesarza Go-Kōgon znajduje się w się w prefekturze Kioto. Nazywa się ono Fukakusa no kita no misasagi[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 302-309.
  2. Rous La Mazelière, Antoine. (1907). Le Japon, p. 546.
  3. Alexandrowicz, Jerzy et al. (1902). "Japonia," Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vol. 31, p. 626.
  4. Titsingh, p. 294; Rous, p. 546.
  5. Titsingh, p. 294; Alexandrowicz, p. 626.
  6. Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 424.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Go-Kōgon" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy