Goniony


Goniony w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Goniony – żywy, polski taniec ludowy, powszechny przede wszystkim w XVIIXVIII wieku.

Taniec ten wspominany jest m.in. przez Jana Kochanowskiego w utworze Pieśń świętojańska o Sobótce, m.in. wspominając:

Tam już pieśni rozmaite, Tam będą gadki pokryte, Tam trefne plęsy z ukłony, Tam i cenar, i goniony.

Zobacz też: taniec

Na podstawie artykułu: "Goniony" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy