Gorzelnik


Gorzelnik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gorzelnik – osoba pracująca w gorzelni zajmujący się produkcją wysokoprocentowego spirytusu surowego w wyniku alkoholowej fermentacji cukrów i wydzielanie tego spirytusu ze sfermentowanego zacieru przez destylację[1].

W dawnej Polsce w X-XIII wieku, Osoba służebna zajmująca się wytwarzaniem alkoholu na potrzeby dworu książęcego.

  • Nazwa zawodu pochodzi od słowa gorzałka[2] jakim pod koniec średniowiecza we wschodniej Europie określano wódkę.
  • W XIX wieku nastąpił gwałtowny popyt na gorzelników w związku z rozwojem gorzelnictwa dzięki zastosowaniu ulepszonej aparatury destylacyjnej i urządzeń do parowania surowców skrobiowych oraz poznaniu procesu fermentacyjnego pod względem chemicznym i mikrobiologicznym[3].
  • Rozwój gorzelnictwa w Polsce nastąpił w poł. XIX wieku, wówczas wiele przy folwarcznych destylarni przekształcono w gorzelnie

Przypisy | edytuj kod

  1. Historia wódki
  2. Gorzałka
  3. gorzelnictwo, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2016-05-02] .

Bibliografia | edytuj kod

  • Jan Cieślak, Od Abbocato do żubrówki, WNT, Warszawa 1992, ​ISBN 83-204-1251-X​.
  • Jerzy Jarociński, Kazimierz Jarosz, Gorzelnictwo i drożdżownictwo, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1983, ​ISBN 83-02-00987-3
Na podstawie artykułu: "Gorzelnik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy