Granatnik Type 89


Granatnik Typ 89 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Granatnik Type 89) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Granatnik Typ 89 (jap. 八九式重擲弾筒 hachi-kyū-shiki jū-tekidan-tō) – japoński granatnik wprowadzony do uzbrojenia w 1929 r., używany w czasie II wojny światowej.

Historia | edytuj kod

W 1921 r. Cesarska Armia Japońska wprowadziła na uzbrojenie granatnik Typ 10. Miał on gładką lufę i miotał granaty ręczne Typ 10 (później także specjalne Typ 91). Jednak zasięg miotania i celność były niskie.

Dlatego w 1929 r. wprowadzono do uzbrojenia nowy granatnik Typ 89. Dzięki zastosowaniu gwintowanej lufy i specjalnie opracowanemu granatowi Typ 89 udało się znacznie zwiększyć zasięg i celność miotanych granatów. Z granatnika można było wystrzeliwać także starsze granaty Typ 91.

Służba | edytuj kod

Granatniki Typ 89 stały się jedną z podstawowych broni japońskiej piechoty. Z reguły były obsługiwane przez trzy osoby (granatnik mógł być łatwo rozłożony na trzy części). Każdy pluton piechoty posiadał na uzbrojeniu trzy lub cztery granatniki.

Opis techniczny | edytuj kod

Granatnik Typ 89 był zespołową bronią jednostrzałową, odprzodową, gwintowaną. Składał się z lufy, do której umocowana była od dołu tuleja zakończona płytą oporową. Wewnątrz tulei znajdował się mechanizm regulujący odległość miotania granatu i uderzeniowy. Granaty były odpalane z lufy pochylonej pod kątem 45 stopni (część granatników miała libellę ułatwiającą ustawienie broni pod tym kątem). Zasięg miotania zmieniano obracając umieszczone obok tulei pokrętło. Jego obracanie powodowało ruch umieszczonego w tulei nagwintowanego pręta. Zależnie od jego pozycji zmieniała się głębokość na jakiej pocisk znajdował się w lufie. Jeśli znajdował się blisko wylotu to duża przestrzeń pod pociskiem sprawiała że ciśnienie gazów prochowych było niskie i odległość na która był miotany granat niewielka. Odwrotnie, odpalenie pocisku znajdującego się blisko dna lufy powodowało że ciśnienie w lufie było wysokie i zasięg miotania duży. Wysuwanie pręta powodowało jednoczesne przesuwanie się przymocowanego do niego mechanizmu spustowego wzdłuż szczeliny w tulei. Po obu stronach szczeliny były umieszczone skale zasięgu (po prawej dla granatu Typ 91, po lewej dla granatu Typ 89).

Na podstawie artykułu: "Granatnik Type 89" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy