Grand Prix Belgii Formuły 1


Grand Prix Belgii Formuły 1 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Grand Prix Belgii – zorganizowana po raz pierwszy w 1925 roku w Spa. Na potrzeby Grand Prix w 1921 roku zbudowano tor Spa-Francorchamps. Początkowo, do roku 1924, były tam organizowane tylko wyścigi motocyklowe.

Tor Spa-Francorchamps uważany jest przez kierowców za jeden z najbardziej wymagających. Niejednokrotnie podczas wyścigu na jednym odcinku padał deszcz, gdy na innych świeciło słońce.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Zakręt Eau Rouge jest jednym z najsłynniejszych w Formule 1

Pierwsze Grand Prix Belgii wygrał Antonio Ascari, który zmarł w wypadku podczas następnego w kalendarzu Grand Prix Francji. W 1939 śmierć na torze poniósł Richard Seaman, a w 1960 r. Chris Bristow i Alan Stacy. W 1982 na ostatnim okrążeniu kwalifikacji na torze Zolder zginął kanadyjski kierowca Gilles Villeneuve.

W 1998 r. podczas bardzo deszczowej niedzieli na torze wydarzył się jeden z największych karamboli w historii F1. Zaraz po starcie po przejechaniu 1 zakrętu zajmujący jedną z czołowych pozycji David Coulthard wpadł w poślizg na śliskiej i mokrej nawierzchni, odbił się od bandy i wpadł w środek stawki zderzając się z innymi uczestnikami wyścigu tworząc zaporę nie do ominięcia. Z powodu złej widoczności kierowcy ze środka i z tyłu stawki nie widzieli co się stało i wpadali na stojące bolidy. Jedynie sześć pierwszych samochodów nie zostało uszkodzonych, pozostałych 16 maszyn nie nadawało się do jazdy. Wyścig przerwano i powtórzono start przy użyciu zapasowych bolidów. Mimo groźnie wyglądającego wypadku nikomu z kierowców nic się nie stało.

Grand Prix nie odbyło się w 2003 r., co było spowodowane wprowadzeniem w Belgii zakazu reklamowania wyrobów tytoniowych. W ostatnich dziesięciu latach najwięcej razy zwyciężał tu Michael Schumacher. Dwa ostatnie Grand Prix Belgii (w sezonie 2004 i 2005) wygrał Fin Kimi Räikkönen dla McLarena.

Wyścig nie odbył się w 2006 r., ale po przeprowadzeniu koniecznych modyfikacji – budowy nowego kompleksu boksów i przeprofilowania szykany "Bus stop" – został ponownie włączony do kalendarza od sezonu 2007. Po raz trzeci z rzędu zwycięstwo odniósł Kimi Räikkönen, który tym razem startował w barwach Ferrari. Fin powtórzył tym samym wyczyn Schumachera, który także wygrał dwa kolejne wyścigi dla różnych zespołów na torze w Spa.

W sezonie 2008 Räikkönenowi nie udało się utrzymać zwycięskiej passy. Co prawda mimo startu z czwartego pola zdołał wyprzedzić swoich rywali w trakcie wyścigu, jednak na dwa okrążenia przed końcem popełnił błąd i rozbił się na bandzie przed "Bus Stop". Jako pierwszy linię mety minął Lewis Hamilton, który po wyścigu został ukarany doliczeniem 25 sekund kary do osiągniętego rezultatu, co spowodowało jego spadek na trzecie miejsce, za Felipe Massę i Nicka Heidfelda.

Fin wygrał jednak rok później. Było to jego jedyne zwycięstwo w sezonie, a zarazem ostatnie zwycięstwo dla Ferrari.

Tory | edytuj kod

Od początku swojego istnienia Grand Prix Belgii organizowane były na torze Spa-Francorchamps. Na początku lat 70. tor został uznany za zbyt niebezpieczny i wyścig przeniesiono na tory Nivelles (dwukrotnie) i Zolder (dziesięciokrotnie). W 1983 r. wyścig powrócił na zmodernizowany tor w Spa i od roku 1985 jest jedynym gospodarzem tej imprezy.

Zwycięzcy Grand Prix Belgii | edytuj kod

Liczba zwycięstw (kierowcy):

Liczba zwycięstw (producenci podwozi):

Liczba zwycięstw (producenci silników):

Zwycięzcy Grand Prix Belgii poza Formułą 1 | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Grand Prix Belgii Formuły 1" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy