Grochowscy herbu Kuszaba


Grochowscy herbu Kuszaba w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Grochowscy herbu Kuszaba – polski ród szlachecki[1][2].

Rodzinnymi posiadłościami były wsie Grochów i Grochówek w Wielkopolsce w powiecie poznańskim[1]. Według dostępnych źródeł Grochowscy pieczętujący się herbem Kuszaba (inna nazwa Paprzyca) posiadali majątki w okolicach Łęczycy[1][2] oraz w ziemi chełmińskiej[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Seweryn hr. Uruski: Rodzina • Herbarz szlachty polskiej. T. IV. Warszawa: Gebethner i Wolf, 1916, s. 387.
  2. a b Kasper Niesiecki: Herbarz Polski. T. 4. Lipsk: J. N. Bobrowicz, 1839–1845, s. 283.
Na podstawie artykułu: "Grochowscy herbu Kuszaba" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy