Grotniki Małe


Na mapach: 50°18′44″N 20°50′14″E/50,312222 20,837222

Grotniki Małe w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Grotniki Małewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Nowy Korczyn.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Spis treści

Części wsi | edytuj kod

Historia | edytuj kod

Grotniki (obecnie Duże i Małe), w wieku XIX wieś i dobra donacyjne nad Nidą, w powiecie stopnickim, gminie Grotniki, parafii Korczyn.

Wspomina tę wieś Długosz L.B. t.II, s.438.

Spis z roku 1827 r. wykazał 38 domów, 537 mieszkańców.

Gmina Grotniki należy do sądu gminnego okręgu V w Nowym Korczynie, gdzie też i stacja pocztowa. Gmina liczyła w roku 1854 - 10849 mórg obszaru i 3947 mieszkańców[4].

Majorat Grotniki, w r. 1839 wydzielony został z dóbr rządowych Nowe Miasto Korczyn, według opisu z 1854 r. składał się z folwarku Grotniki o powierzchni mórg 584, folwarku Stróżyska mórg 266, folwarku Ucisków mórg 295, attynencyi Łęka Królewska pod Kotłem i Wiślicą, oraz wsi Grotniki z gruntem mórg 795, wsi Pawłowa z gruntem mórg 73, wsi Podzamcze z cegielnią i gruntem mórg 50, wsi Stróżysko z gruntem mórg 1237, wsi Ucisków z gruntem mórg 231 i pastwiska wspólne dla tych wsi mórg 265.

Ogólny obszar donacji łącznie z gruntami włościańskimi wynosi mórg 3797.
Od roku 1876 w skład majoratu wchodzi wieś Kurysówka mająca wówczas osad 29, z gruntem mórg 48. (Opis dostarcza Słownik geograficzny Królestwa Polskiego tom II. str.858)

Spis z roku 1921 wykazał w Grotnikach folwarku - 3 budynki i 51 mieszkańców natomiast we wsi Grotniki 115 budynków i 632 mieszkańców. Ogółem gminę Grotniki zamieszkiwało 4706 osób w tym 44 osoby narodowości niemieckiej. (Dane wg spisu powszechnego z roku 1921)

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 342 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Grotniki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 858 .
Na podstawie artykułu: "Grotniki Małe" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy