Gruczoł merokrynowy


Gruczoł merokrynowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gruczoł merokrynowy, gruczoł mezokrynowygruczoł charakteryzujący się tym, że komórki gruczołowe w procesie wydzielania zachowują pełną integralność, tzn. nie ulegają zasadniczym zmianom lub uszkodzeniu. Wydzielanie polega na dyfuzji cząsteczek substancji ze szczytowej części komórki, co nie doprowadza do jej uszkodzenia[1].

Do tego typu należy zdecydowana większość gruczołów takich jak: wątroba, ślinianki, trzustka, gruczoły potowe, i in[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Prof. dr hab. Jan Zarzycki: Histologia zwierząt domowych i człowieka. Wyd. III poprawione i uzupełnione. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1979. ISBN 83-09-00034-0.
Na podstawie artykułu: "Gruczoł merokrynowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy