Gryf (herb szlachecki)


Gryf (herb szlachecki) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gryf (Swoboda, Świeboda, także Jaxa) – polski herb szlachecki legalnie używany przez rodziny szlacheckie należące do rodu Gryfitów-Świebodziców lub formalnie adoptowane do tego herbu przez członków rodu przy nobilitacji.

Opis herbu | edytuj kod

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu czerwonym gryf srebrny, wspięty z orężem złotym. W klejnocie pół godła, bez łap przednich, z trąbą złotą z prawej.

Najwcześniejsze wzmianki | edytuj kod

W wyniku unii horodelskiej w 1413 przeniesiony na Litwę (herb przyjął Butowt Montygajłowicz).

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Jan Długosz: Jana Długosza kanonika krakowskiego Dziejów polskich ksiąg dwanaście, ks. IX. Kraków: 1867–1870, s. 264.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • Jury Łyczkowski: Herby szlacheckie. W: Herb Gryf, odmiane, herbowni [on-line]. (pol. • biał. • ang. • ros.)
Na podstawie artykułu: "Gryf (herb szlachecki)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy