Grzybnia powietrzna


Grzybnia powietrzna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grzybnia powietrzna

Grzybnia powietrzna, zwana też grzybnią rozrodczą, zewnętrzną lub powierzchniową – rodzaj grzybni występujący tylko na powierzchni podłoża. Ma postać puchu lub waty[1]. Służy do oddychania, oraz do wytwarzania zarodników[2].

Przeciwieństwem grzybni powietrznej jest grzybnia substratowa, która wnika do podłoża i służy do pobierania wody i substancji pokarmowych. Podział na grzybnię powietrzną i substratową jest podziałem funkcjonalnym i u niektórych gatunków grzybów strzępki budujące te dwa rodzaje grzybni nie różnią się budową, u wielu jednak zaznaczają się duże różnice w budowie strzępek[1].

U niektórych gatunków grzybów pasożytniczych, np. u Erysiphe (mączniak), zasadnicza część grzybni to grzybnia powietrzna, do wnętrza zaatakowanych roślin wnikają tylko wyspecjalizowane ssawki[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Ewald Gerhardt: Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: 2006, s. 691. ISBN 83-7404-513-2.
  2. Projekt Fusar. Fusarium. [dostęp 2016-06-02].
  3.  Flora Polska. Grzyby (Mycota) 15: Ascomycetes, Erysiphales. Sałata B. 1985. PWN, Warszawa-Kraków
Na podstawie artykułu: "Grzybnia powietrzna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy