Grzyby kortycjoidalne


Grzyby kortycjoidalne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Powłocznica wierzbowa Skórowiec fioletowawy

Grzyby kortycjoidalne (ang. corticioid fungi) – nieformalna morfologiczno-biologiczna grupa podstawczaków wytwarzająca owocniki rozpostarte. Zalicza się do niej zarówno gatunki będące saprotrofami i pasożytami, jak i grzyby mikoryzowe, np. Amphinema, Byssoporia, Tomentella, Pseudotomentella, Tomentellopsis, Tylospora, czy niektóre Sistostrema. Wszystkie są podstawczakami. Mają różną konsystencję, mogą tworzyć słabo widoczne, puszyste naloty, owocniki pajęczynowate, mięsiste, skórzaste, chrząstkowate, korkowate, skorupiaste i zdrewniałe. Wielkość owocników może wahać się od kilku mm do kilku metrów (np. rozpostarte owocniki na pniu wielkich drzew)[1].

Nazwa grzyby kortycjoidalne pochodzi od słowa cotrex oznaczającego korę. Czasami nazywane bywają także grzybami powłocznikopodobnymi lub powłocznikokształtnymi. Należą do grupy grzybów afylloforoidalnych[2]. Są wśród nich zarówno gatunki o owocnikach jednorocznych, jak i wieloletnich. Są jednymi z głównych gatunków grzybów rozwijających się na martwym drewnie w lesie. W czasie badań mykologicznych w Kaszubskim Parku Krajobrazowym (KPK) stwierdzono 77 gatunków tych grzybów rozwijających się na buku, a na drewnie sosny pospolitej w zaawansowanym stopniu rozkładu oprócz pospolitych gatunków znaleziono wiele rzadkich gatunków grzybów kortycjoidalnych: Amylocorticium cebennense, Aphanobasidium subnitens, Ceraceomyces microsporus, Ceratomyces tessulatus, Ceratomyces violascens, Globulicium hiemale, Hyphodontia alutaria, Kneiffiella subalutacea, Peniophorella tsugae i Trechispora subsphaerospora[1].

Charakterystyczną cechą tej grupy grzybów jest wytwarzanie owocników także w zimie. W czasie badań mykologicznych w KPK w zimie 2007/2008 r. w grudniu znaleziono 77 gatunków, a w lutym 93 gatunki rozwijające się głównie na dolnej stronie leżących na ziemi pni i grubszych gałęzi[1].

Do 2002 r. liczba poznanych taksonów (gatunków i odmian) grzybów kortycjoidalnych na terenie Polski wynosiła 324, do 2015 r. znaleziono jeszcze 115 nowych gatunków, tak, że łączna liczba wyniosła 439 taksony. Nie jest to jednak liczba ostateczna, mykobiota Polski nie jest bowiem jeszcze do końca przebadana i należy spodziewać się nowych znalezisk, zwłaszcza w grupie grzybów kortycjoidalnych, klawarioidalnych, cyfeloidalnych i hydnoidalnych o niewielkich owocnikach[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Dariusz Karasiński. Grzyby afylloforoidalne Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Acta Botanica Cassubica Monographiae. Tom 1. Charakterystyka mykobioty. Gdańsk 2016
  2. Władysław Wojewoda. Grzyby kortycjoidalne polskich Karpat. Wiadomości botaniczne 43 (3/4), 19-30, 1999
Na podstawie artykułu: "Grzyby kortycjoidalne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy