Gubernia charkowska


Gubernia charkowska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Mapa guberni charkowskiej

Gubernia charkowska – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego ze stolicą w Charkowie, utworzona pierwotnie jako namiestnictwo charkowskie ukazem Katarzyny II w 1780 roku z przekształcenia guberni słobodzko - ukraińskiej. W 1797 Paweł I likwidując namiestnictwa przywrócił gubernię słobodzko-ukraińską, 5 grudnia?/17 grudnia 1835 została ona przemianowana na gubernię charkowską. Obejmowała powierzchnię 54 493 km².

Gubernia była położona pomiędzy 48°31' a 51°16' szerokości geograficznej północnej i 33°50' a 39°50' długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy z gubernią kurską i woroneską, na wschodzie z Obwodem Wojska Dońskiego, na południu z gubernią katerynosławską, na zachodzie z gubernią połtawską.

Zlikwidowana w 1925 przy reformie podziału administracyjnego Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.

Mapa etnograficzna guberni charkowskiej według spisu 1897 Herb guberni charkowskiej

Spis treści

Demografia | edytuj kod

Gubernia zamieszkana była według spisu powszechnego 1897 przez 2 492 316 osób, a w 1901 przez 2 773 047 osób. Spis z roku 1897 wykazał następujący podział ludności według języka deklarowanego przez respondentów jako ojczysty: 2 009 411 (80,6%) Ukraińcy, 440 936 (17,7%) Rosjanie, 12 650 (0,5%) Żydzi, 10 258 0,4% Białorusini, 9080 - 0,4% Niemcy, 5910 - 0,2% Polacy, inne 4071 (0,2%).

Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1] | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Pierwszy powszechny spis ludności Imperium Rosyjskiego 1897 – Gubernia charkowska - ludność według deklarowanego języka ojczystego

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Gubernia charkowska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy