Gubernia ołoniecka


Gubernia ołoniecka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Mapa guberni ołonieckiej Herb guberni ołonieckiej

Gubernia ołoniecka – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w północno-zachodniej Rosji Europejskiej, utworzona ukazem Katarzyny II 22 maja?/ 2 czerwca 1784 jako namiestnictwo ołonieckie, od 9 września?/ 21 września 1891 ukazem Aleksandra I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni był Pietrozawodsk. Zlikwidowana w 1922.

Gubernia była położona pomiędzy 60°21′ a 65°16′ szerokości geograficznej północnej i 29°42′ a 41°57′ długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy i północnego wschodu z gubernią archangielską, od południowego wschodu z gubernią wołogodzką, od południa z gubernią nowogrodzką i sankt-petersburską, na zachodzie z jeziorem Ładoga i Wielkim Księstwem Finlandii.

Powierzchnia guberni wynosiła w 1897 – 130 801 km², w początkach XX wieku była podzielona na 7 ujezdów.

Spis treści

Demografia | edytuj kod

Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 364 156 osób – Rosjan (78,2%), Karelów (16,3%), Wepsów (4,4%) i Finów.

Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1] | edytuj kod

Zlikwidowana dekretem WCIK 18 września 1922. Obecnie terytorium historycznej guberni znajduje się w obrębie autonomicznej Republiki Karelii w składzie Federacji Rosyjskiej.

Przypisy | edytuj kod

  1. Spis powszechny Imperium Rosyjskiego 1897 – Ludność guberni ołonieckiej wg języka ojczystego.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Gubernia ołoniecka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy