Gubernia samarska


Gubernia samarska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Mapa guberni samarskiej Herb guberni samarskiej

Gubernia samarska, ros. Самарская губернияgubernia Imperium Rosyjskiego ze stolicą w Samarze.

Utworzona 20 grudnia 1850?/ 1 stycznia 1851 ukazem Mikołaja I z 24 listopada?/ 6 grudnia 1850 z 3 ujezdów guberni orenburskiej, 2 ujezdów zawołżańskich guberni symbirskiej i 2 ujezdów zawołżańskich guberni saratowskiej. Gubernia była położona pomiędzy 50° a 55° szerokości geograficznej północnej i 45°30' a 54°20' długości geograficznej wschodniej.

Gubernia graniczyła od północy z gubernią kazańską i ufijską, od wschodu z gubernią orenburską i obwodem uralskim, od południa z gubernią astrachańską, od zachodu z gubernią symbirską i gubernią saratowską, oddzielonymi od niej Wołgą.

Powierzchnia guberni wynosiła w 1897 – 155 580 km² (136 713,5 wiorst²). Gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 7 ujezdów.

Demografia | edytuj kod

Ludność, według spisu powszechnego 1897 - 2 751 336 osób – Rosjan (64,5%), Mordwinów (8,7%), Niemców (8,2%), Tatarów (6,0%), Ukraińców (4,3%), Czuwaszy (3,3%), Baszkirów (2,1%), Miszarów (Mieszczieriaków) (2,0%) i Kazachów.

Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego[1] | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Pierwszy powszechny spis ludności Imperium Rosyjskiego 1897 - Gubernia symbirska - ludność według deklarowanego języka ojczystego

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Gubernia samarska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy