Gus Van Sant


Gus Van Sant w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gus Van Sant, właściwie Gus Green Van Sant Jr.[1][2][3] (ur. 24 lipca 1952[4] w Louisville[5]) – amerykański reżyser, scenarzysta i producent filmowy, twórca kina niezależnego. Dwukrotnie nominowany do Oscara za najlepszą reżyserię za filmy Buntownik z wyboru (1997) i Obywatel Milk (2008)[6]. Laureat Złotej Palmy na 56. MFF w Cannes za film Słoń (2003).

Van Sant koncentruje się głównie na mrokach życia – bohaterami swoich filmów czyni rozmaitych wykolejeńców i outsiderów, ludzi żyjących na peryferiach życia.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Pierwsze kroki w kinie stawiał, realizując filmy krótkometrażowe, w tym debiutancki The Discipline of D.E. (1982). Jego debiutem fabularnym była Zła noc (1986), zrealizowana jedynie za dwadzieścia pięć tysięcy dolarów[7]. Film przyniósł mu rozgłos, ale Van Sant nie chciał pozostać jedynie w kręgu kina homoseksualnego. Jego następny film, Narkotykowy kowboj (1989), trafił już do szerokiej dystrybucji, a kolejny zrealizowany projekt – Moje własne Idaho (1991) z Riverem Phoenixem i Keanu Reevesem w rolach głównych – zyskał miano dzieła kultowego.

Po zdobyciu uznania ze strony międzynarodowej krytyki, Van Sant pojawił się na krótko w Hollywood i wraz z młodymi twórcami, Mattem Damonem i Benem Affleckiem, zrealizował nagrodzonego dwoma Oscarami Buntownika z wyboru (1997). Pomimo wielkiego sukcesu komercyjnego tego filmu, Van Sant zdecydował się na powrót do swojej wczesnej konwencji i nakręcił kameralnego Gerry’ego (2003) – poetycką opowieść o podróży dwóch przyjaciół przez amerykańską pustynię. Jego następny film w podobnym oszczędnym stylu, Słoń (2003), zdobył Złotą Palmę na 56. MFF w Cannes. Biograficzny dramat Ostatnie dni (2005) opowiadał o ostatnich dniach życia lidera zespołu rockowego Blake'a, wzorowanego na Kurcie Cobainie.

Jako wielki miłośnik rocka, zrealizował teledyski m.in. dla Red Hot Chili Peppers, Eltona Johna i Davida Bowie. Wystąpił także gościnnie w komedii Kevina Smitha Jay i Cichy Bob kontratakują (2001), serialu HBO Ekipa (2008), skeczu IFC Portlandia (2011) i thrillerze Paula Schradera The Canyons (2013) jako dr Campbell, psychoterapeuta Christiana (James Deen)[8].

Otwarcie przyznaje się do swojego homoseksualizmu[9].

Filmografia | edytuj kod

Reżyser | edytuj kod

Filmy fabularne | edytuj kod

Filmy krótkometrażowe | edytuj kod

Teledyski | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

  • J.T. LeRoy – amerykański pisarz, według niektórych literackie alter ego Gusa Van Santa

Przypisy | edytuj kod

  1. Gus Van Sant Biography (1952?-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2017-01-16].
  2. Gus Van Sant Director, Screenwriter, Producer, Photographer (ang.). TV Guide. [dostęp 2017-01-16].
  3. Gus Van Sant (niem.). FILMSTARTS.de. [dostęp 2017-01-16].
  4. Gus Van Sant (24 de Julho de 1952) Artista (port.). Filmow. [dostęp 2017-01-16].
  5. Gus Van Sant (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2017-01-16].
  6. Gus Van Sant (ang.). TV.com. [dostęp 2017-01-16].
  7. Gus Van Sant (ang.). AllMovie. [dostęp 2017-01-16].
  8. Simon Dang (2012-08-06): Gus Van Sant Joins Paul Schrader's 'The Canyons'; Behind The Scenes Photos Of James Deen, Lindsay Lohan & More (ang.). IndieWire. [dostęp 2017-01-16].
  9. Gus Van Sant – Interview with an Openly Gay Filmmaker (ang.). About.com: Gay Life. [dostęp 2017-01-16].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Gus Van Sant" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy