Gwidon Marceli Siedliski


Gwidon Marceli Siedliski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gwidon Marceli Siedliski herbu Ostoja – sędzia ziemski przemyski w latach 1765-1772, podsędek przemyski w latach 1748-1765, sędzia i konsyliarz ziemi przemyskiej w konfederacji barskiej w 1769 roku, szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku[1], sędzia kapturowy ziemi przemyskiej w 1764 roku[2].

Bibliografia | edytuj kod

  • Lwowska Naukowa Biblioteka im. W. Stefanyka NAN Ukrain. Oddział Rękopisów. Zespół 5 (Rękopisy Zakładu Narodowego im. Ossolińskich), rkps 1407/II, k. 265v.
  • Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy". Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 386.

Przypisy | edytuj kod

  1. Antoni Magier, Estetyka miasta stołecznego Warszawy, 1963, s. 433.
  2. Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego w dalszym ciągu Wydawnictwa fundacyi Al. hr. Stadnickiego. Ogłaszane przez Towarzystwo Naukowe we Lwowie. T.23. Lauda sejmikowe wiszeńskie, lwowskie, przemyskie i sanockie 1731-1772, Lwów 1928, s. 446.
Na podstawie artykułu: "Gwidon Marceli Siedliski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy