György Mandics


György Mandics w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

György Mandics (ur. 4 stycznia 1943 w Timișoarze) – węgierski nauczyciel, poeta, pisarz, dziennikarz i publicysta.

Twórczość | edytuj kod

  • Gyönyörű gyökerek (Piękne korzenie) (wiersze, 1968)
  • A megtalált anyaföld. Versek 1967-1976 (Znaleziono Matkę Ziemię. Wiersze 1967-1976) (wiersze, 1976)
  • Harmad-játék. Ion Barbu Másodjáték című kötete szemantikai univerzumának elemzése (W trzecim meczu. Ion Barbu sekund gra wszechświata, Tom analiza semantyczna) (1977)
  • Zöld emberkék, tollas kígyók, tüzes szekerek? (Zielone ludziki, pierzaste węże, ogniste rydwany?) (Salla Ervinnel , 1977)
  • Bolyai János jegyzeteiből (wiersze, M. Veress Zsuzsannával, 1979)
  • A rejtélyes írások könyve. Az írás kialakulásának rejtélye (Tajemnicza księga Pisma Świętego. Tajemnica rozwoju pisania) (1981)
  • Modell és valóság (Model i rzeczywistość) (Egyed Péterrel, Neumann Máriával és Salló Ervinnel, studium, 1982)
  • Vasvilágok (Żelazko Światy) (opowiadanie science fiction M. Veress Zsuzsannával, 1986)
  • Rejtélyes írások (Tajemnicze pisma) (jel- és írástörténet, 1987)
  • Gubólakók (Susanna M. Veres, science fiction, opowiadania, 1988)
  • Temesvári Golgota (Golgota Timisoary|) (powieść trylogia, 1991)
  • Az UFO-k formavilága (UFO w projekcie) (1992)
  • Temeswar - Symbol der Freiheit (Hans Vastagal, Ullstein Langen Müller Verlagsgruppe , Amalthea 1992)
  • Ufótörténelem (pod pseudonimem George M. Dick, 1993)
  • A dromosz (M. Veress Zsuzsannával, sci-fi, 1993)
  • Enciclopedia fiintelor extraterestre (1996)

Bibliografia | edytuj kod

  • Kto jest kim w węgierskiej literatury? Wydawnictwo Könyvkuckó, Budapeszt, 1999. ​ISBN 9-638157-91-7
  • MTI, kto jest kim? 2009. Ed. Péter Hermann. Budapeszt: Magyar Távirati Iroda. 2008. ​ISBN 978-963-1787-283

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "György Mandics" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy