H-Fosfoniany


H-Fosfoniany w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

H-Fosfonianyorganiczne lub nieorganiczne związki chemiczne, estry (rzadziej sole) kwasu fosfonowego.

Charakteryzują się posiadaniem ugrupowania O=PH. Występują w równowadze tautomerycznej z formą fosforynową (ugrupowanie POH). Diestry H-fosfonianowe w warunkach zasadowych łatwo ulegają hydrolizie do monoestrów lub transestryfikacji do innych diestrów, natomiast w środowisku neutralnym i kwaśnym są stosunkowo trwałe. Ponadto w łagodnych warunkach (temperatura pokojowa, rozcieńczone roztwory w neutralnych rozpuszczalnikach, niewielkie nadmiary reagentów) mogą być ilościowo przekształcone w inne pochodne, na przykład fosforany, tiofosforany, selenofosforany, boranofosforany.

H-Fosfoniany istnieją w dwóch formach tautomerycznych. Forma główna (ponad 99%) to forma H-fosfonianowa. Siłą napędową takiego położenia równowagi fosforynH-fosfonian jest wysoka energia ugrupowania fosforylowego P=O.

Wiązanie P-H można łatwo obserwować za pomocą spektroskopii magnetycznego rezonansu jądrowego 31P (charakterystyczna stała sprzężenia 1JPH rzędu 600–800 Hz). Forma fosforynowa jest zwykle poniżej granicy detekcji spektroskopowej, ale o jej istnieniu świadczą reakcje możliwe tylko dla formy mającej wolną parę elektronową na atomie fosforu, na przykład reakcja z fluorowcami:

Transestryfikacja H-fosfonianu difenylowego z następczą hydrolizą jest jedną z metod otrzymywania H-fosfonianów nukleozydów:

H-Fosfoniany nukleozydów są substratami w H-fosfonianowej metodzie syntezy oligonukleotydów.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • JacekJ. Stawinski JacekJ., AdamA. Kraszewski AdamA., How To Get the Most Out of Two Phosphorus Chemistries. Studies on H-Phosphonates, „Accounts of Chemical Research”, 35 (11), 2002, s. 952–960, DOI10.1021/ar010049p .
Na podstawie artykułu: "H-Fosfoniany" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy