Halina Ołomucka


Halina Ołomucka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Halina Ołomucka (z domu Olszewska) (hebr.הלינה אולומוצקי) (ur. 24 listopada 1921 w Warszawie, zm. 2007 w Aszkelonie, Izrael) – polska i izraelska malarka.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Córka zasymilowanych Żydów Andrzeja i Hadassy (Małgorzaty) Olszewskich, jej ojciec był sprzedawcą gazet, zmarł, gdy Halina miała pięć lat. Uczyła się w szkole powszechnej z językiem jidysz, a następnie w gimnazjum, od dzieciństwa wykazywała duży talent plastyczny. Po wybuchu II wojny światowej znalazła się w getcie, przydzielono ją do batalionu pracy zatrudnionym poza murami getta, dzięki czemu mogła szmuglować żywność. W maju 1943 została razem z matką zapędzona na Umschlagplatz i przetransportowana do obozu w Majdanku, podczas pierwszej selekcji jej matkę skazano na śmierć. Po kolejnej selekcji Halinę uznano za zbyt słabą do pracy fizycznej i również dołączono do grupy przeznaczonej na śmierć[1]. Korzystając z zamieszania, które odwróciło uwagę strażników, dołączyła do grupy kobiet niosących wiadra z wodą i w ten sposób przeżyła. Głodowe racje żywnościowe sprawiły, że nie miała siły chodzić, położyła się na pryczy i czekała na śmierć. Wtedy przyszła blokowa i zapytała, czy jest ktoś, kto potrafi rysować. Halina zgłosiła się i skierowano ją do malowania haseł propagandowych na ścianach baraków, za to dostała kawę i chleb, które ją wzmocniły. Następnie kazano jej malować na terenie obozu rysunki, które spodobały się administracji obozu, a ona dostała lepszą rację żywności. Część przyborów rysunkowych przemycała do baraku, gdzie rysowała swoje współwięźniarki, a rysunki ukrywała. Z Majdanka została przetransportowana do Auschwitz, gdzie otrzymała numer 48652. Początkowo wcielono ją do brygady krawieckiej, ale wkrótce zatrudniono ją w fabryce, a także do malowania rysunków dla Niemców. Zadowoleni z jej prac nagradzali ją chlebem i serem, dzięki czemu była w pełni sił. Z przemyconych materiałów tworzyła portrety współwięźniów i ich bliskich, wierzyli oni, że Halina przetrwa dzięki swojemu talentowi i dzięki niej pamięć o nich przetrwa. Po latach przyznała, że ich twarze utkwiły jej w pamięci tak silnie, że narysowałaby ich wizerunki w każdej chwili. 18 stycznia 1945 wyruszyła z Auschwitz w marszu śmierci do obozu w Ravensbrück, a stamtąd do Neustadt-Glewe, gdzie doczekała wyzwolenia. Po zakończeniu wojny powróciła do Warszawy. Dostała informację, że jej brat i krewni również zginęli. Wyjechała wówczas do Łodzi, gdzie poślubiła studenta architektury Bolesława Ołomuckiego, rok później urodziła córkę Mirosławę (Miriam)[2]. Halina skończyła studia w pracowni Władysława Strzemińskiego na Akademii Sztuk Pięknych[3] i pracowała jako nauczycielka. W 1957 emigrowała do Paryża, a stamtąd w 1972 do Izraela, gdzie zamieszkała w Holonie, a następnie w Aszkelonie[4].

Twórczość | edytuj kod

Poza twórczością obozową przez całe późniejsze życie malowała, jej twórczość jest poświęcona Holokaustowi. Jak wielokrotnie powtarzała, czuła się zobowiązana utrwalić pamięć o ofiarach obozów koncentracyjnych oraz ostrzegać świat przez okrucieństwem wojny. Jej prace znajdują się w Holocaust Memorial Museum w Waszyngtonie, w Instytucie Pamięci Yad Vashem w Jerozolimie, Les Invalides w Paryżu, Deutsches Holocaust Museum w Berlinie oraz w Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. biografia Haliny Ołomuckiej, Yad Vashem
  2. "Jesteś młoda i ładna... nie wolno ci umierać. Dar Haliny Ołomuckiej" Muzeum Auschwitz 29 marca 2003
  3. Sylwetka Haliny Olomuckiej, Yad Vashem
  4. Halina Olomucki, Israel Museum, Jerusalem
  5. Obraz Haliny Ołomuckiej symbolem rocznicy wyzwolenia Auschwitz, Dzieje.pl 2 stycznia 2013

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Halina Ołomucka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy