Hall Air Yacht


Hall Air Yacht w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hall Air Yacht – amerykańska łódź latająca zaprojektowana i zbudowana w latach 1922-23 przez Charlesa Halla jako jego pierwszy samolot.

Spis treści

Tło historyczne | edytuj kod

Charles Ward Hall, syn wynalazcy Charlesa Martina Halla który opracował przemysłowy sposób wytwarzania aluminium, zainteresował się lotnictwem około 1909, a w 1916 zdobył licencję pilota[1]. W tym samym roku założył małą firmę której miała zajmować się przede wszystkim badaniami nad użyciem aluminium w konstrukcjach lotniczych i w późniejszym czasie przyznano jej szereg patentów w tym zakresie[1]. W 1920 na zlecenie United States Navy Hall przeprowadził badania porównawcze dotyczące użycia aluminium do konstrukcji skrzydła lotniczego na przykładzie skrzydła samolotu Curtiss HS-3[1]. Opracowane przez Halla aluminiowe skrzydło okazało się lżejsze o połowę, a tak samo wytrzymałe jak oryginalne drewniane skrzydło[1]. W przypadku HS-3 modernizacja na skrzydła aluminiowe nie była praktyczna ale zdobyte doświadczenie pomogło Hallowi przy projektowaniu jego oryginalnej żaglówki wykorzystującej do napędu nie tradycyjny żagiel ale nowatorsko użyte skrzydło lotnicze pochodzące z samolotu Thomas-Morse S-4, a w nieco późniejszym czasie jego pierwszego samolotu znanego jako Hall Air Yacht[1].

Opis konstrukcji | edytuj kod

Hall Air Yacht był dwumiejscowym, jednosilnikowym półtorapłat (sesquiplane) z silnikiem w konfiguracji ciągnącej[2][3]. Konstrukcja samolotu była mieszana - kadłub, dolne skrzydło i belka ogonowa były wykonane z duraluminium, górne skrzydło miało konstrukcję drewnianą i było kryte płótnem podobnie jak powierzchnie sterowe na ogonie[2].

Napęd samolotu stanowił trzycylindrowy silnik Wright Gale L-4 o mocy 60 KM zamontowany na zastrzałach nad kabiną pilota i pasażera, pomiędzy dolnym a górnym skrzydłem[2][3].

Samolot miał 7,62 m długości i taką samą rozpiętość skrzydeł, powierzchnia skrzydeł wynosiła tyle samo, powierzchnia skrzydeł wynosiła 19,13 m2[2][3]. Masa własna wynosiła 240 kg, a masa startowa - 440 kg[2]. Prędkość maksymalna wynosiła do 120 km/h, samolot mógł utrzymywać się w powietrzu do 60 minut[2].

Historia | edytuj kod

Samolot został ukończony w 1923, w latach 1924-26 używany był do lotów rekreacyjnych w okolicach Mamaroneck i Buffalo[2]. W kwietniu 1927 samolot otrzymał rejestrację cywilną NX 2612[2]. W 1928 planowano zmienić napęd samolotu na czterocylindrowy silnik rzędowy typu Cirrus II o mocy 75 KM ale nie wiadomo czy do tego doszło i czy samolot był jeszcze w tym czasie używany[2]. Rejestracja samolotu wygasła w maju 1930, dalsze jego losy nie są znane[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e John Wegg: General Dynamics Aircraft And Their Predecessor. s. 110.
  2. a b c d e f g h i j John Wegg: General Dynamics Aircraft And Their Predecessor. s. 111.
  3. a b c E. R. Johnson: American Flying Boats and Amphibious Aircraft. s. 306.

Bibliografia | edytuj kod

  • E. R. Johnson: American Flying Boats and Amphibious Aircraft: An Illustrated History. Mcfarland, 2009. ISBN 978-0786439744.
  • John Wegg: General Dynamics Aircraft And Their Predecessor. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1990. ISBN 0-87021-233-8.
Na podstawie artykułu: "Hall Air Yacht" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy