Halowe mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce


Halowe mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Halowe mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce – mistrzostwa Polski rozgrywane w sezonie zimowym (w lutym lub marcu), w odróżnieniu od mistrzostw na stadionie otwartym.

Mistrzostwa halowe (zwane wówczas zimowymi) zostały rozegrane po raz pierwszy w 1933 w Przemyślu. Odbywały się w latach 1933-1939, a następnie 1946-1951. W latach 1954-1956 rozgrywano ogólnopolskie zawody halowe, którym nie przyznawano rangi mistrzostw. Halowe mistrzostwa Polski zostały wznowione w 1973.

Mianem mistrzów Polski określani są zawodnicy i zawodniczki, którzy zdobędą tytułu na otwartym stadionie. Zwycięzcy mistrzowskich zawodów hali noszą tytuły halowych mistrzów Polski.

Poniżej wymienione są daty i lokalizacje dotychczas rozegranych mistrzostw, w tym zawodów z lat 1954-1956.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Lekkoatleta nr 2 (69), marzec 2004, s. 25
Na podstawie artykułu: "Halowe mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy