Halucynoza pasożytnicza


Halucynoza pasożytnicza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Halucynoza pasożytnicza (halucynoza dotykowa, zespół Ekboma) – szczególna postać psychozy parafrenicznej. Chory ma omamy drążących pod jego skórą pasożytów. Występuje szczególnie często u osób uzależnionych od metamfetaminy. Opisana po raz pierwszy przez szwedzkiego neurologa Karla Axela Ekboma (autora opisu zespołu niespokojnych nóg, znanego też jako zespół Wittmaacka-Ekboma).

Gdy do omamów dołączają się urojenia choroby pasożytniczej, mówi się o paranoi pasożytniczej (paranoia parasitaria).

Bibliografia | edytuj kod

  • Psychiatria. Podręcznik dla studentów medycyny. Bilikiewicz A (red.). Wydanie III Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006 s. 321, 696 ​ISBN 83-200-3388-8

Zobacz też | edytuj kod

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Halucynoza pasożytnicza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy