Hamad ibn Chalifa Al Sani


Hamad ibn Chalifa Al Sani w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hamad ibn Chalifa Al Sani (arab. حمد بن خليفة آل ثاني; ur. 1 stycznia 1952 w Dosze) – emir Kataru w latach 1995-2013, również premier kraju w latach 1995–1996.

Życiorys | edytuj kod

Ukończył wyższe studia (1971) w Królewskiej Akademii Wojskowej Sandhurst w Wielkiej Brytanii. W 1995 w bezkrwawym przewrocie odsunął od władzy swojego ojca, emira Chalifę. Przeprowadził wiele reform, zainicjował działanie telewizji Al-Dżazira. Od 2003 oficjalnym następcą tronu był jego syn, Tamim ibn Hamad Al Sani. 25 czerwca 2013 r. ogłosił, że abdykuje na rzecz syna Tamima.

Zajmuje 26. miejsce na liście 50. najbogatszych polityków świata, sporządzonej przez tygodnik „Angora” jako posiadacz dwóch miliardów USD majątku osobistego[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Paweł Łepkowski, Miliarderzy u władzy, „Angora”, nr 45 (1221), 10 listopada 2013, s. 18
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Hamad ibn Chalifa Al Sani" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy