Han Wendi


Han Wendi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Han Wendi (漢文帝, ur. 202 p.n.e., zm. 157 p.n.e.) – cesarz chińskiej dynastii Han. Syn cesarza Gao, założyciela dynastii i jego konkubiny Bo. Po śmierci cesarzowej i wyeliminowaniu rodu Lü, został cesarzem (180 p.n.e.).

Cesarz Wen Di jest uznawany za jednego z najbardziej życzliwych i dobroczynnych cesarzy w historii Chin. W trakcie swojego panowania:

  • zniósł prawo umożliwiające aresztowanie i uwięzienie rodziny skazanego, poza przestępstwem zdrady;
  • wprowadził opiekę państwa nad biednymi i starszymi osobami – miesięczne racje pożywienia wydawane przez państwo;
  • wprowadził egzaminy na urzędników państwowych, umożliwiając tym samym awans społeczny. Pierwszy[1] egzamin odbył się w 165 p.n.e.;

Zmarł latem roku 157 p.n.e. Jego następcą został jego syn, Han Jingdi.

Przypisy | edytuj kod

  1. Praca zbiorowa: Encyklopedia PWN - historia świata. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 470. ISBN 978-83-01-15086-0.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Han Wendi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy