Hans Bernd Gisevius


Hans Bernd Gisevius w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Hans Bernd Gisevius zeznaje jako świadek na procesie norymberskim (1946)

Hans Bernd Gisevius (ur. 14 lipca 1904 w Arnsbergu - zm. 23 lutego 1974 w Müllheim) – wysokiej rangi funkcjonariusz tajnej policji niemieckiej gestapo od 1933 roku.

W 1939 przeszedł do wywiadu wojskowego Abwehry, od 1940 do 1944 roku pracował jako wicekonsul III Rzeszy w Zurychu. Ewoluując z czasem w stronę opozycji antyhitlerowskiej (Schwarze Kapelle), pod koniec II wojny rozpoczął tajną współpracę z Allenem W. Dullesem, szefem wywiadu amerykańskiego.

Wielokrotnie, od I połowy 1942 roku, spotykał się z Haliną Szymańską, polską łączniczką pomiędzy członkami antyhitlerowskiej opozycji a Brytyjczykami.

Krótko po zakończeniu wojny wydał w Zurychu autobiografię Bis zum bitteren Ende (pol. Do gorzkiego końca), w której przedstawił szereg swoich uwag na temat genezy i przebiegu tego konfliktu.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Hans Bernd Gisevius" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy