Hans Knauß


Hans Knauß w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hans Knauß (ur. 9 lutego 1971 w Schladming) – austriacki narciarz alpejski, wicemistrz olimpijski oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Hans Knauß pojawił się w 1988 roku, kiedy wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Madonna di Campiglio. Zajął tam między innymi dwunaste miejsce w supergigancie i dwudzieste w kombinacji. Jeszcze dwukrotnie startował na imprezach tego cyklu, najlepszy wynik osiągając podczas mistrzostw świata juniorów w Zinal w 1990 roku, gdzie był ósmy w supergigancie. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 28 listopada 1992 roku w Sestriere, zajmując 28. miejsce w gigancie. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 17 marca 1994 roku w Vail, zajmując trzecie miejsce w supergigancie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie dwaj Norwegowie: Jan Einar Thorsen oraz Lasse Kjus. Łącznie 27 razy stawał na podium, odnosząc przy tym siedem zwycięstw: 17 grudnia 1995 roku w Alta Badia, 14 stycznia w Adelboden i 15 marca 2003 roku w Lillehammer wygrywał giganta, 17 grudnia 1995 roku w Valloire, 16 grudnia 1996 roku w Val d'Isère i 8 marca 1998 roku w Kvitfjell był najlepszy w supergigancie, a 23 stycznia 1999 roku w Kitzbühel zwyciężył w zjeździe. Ostatni raz na podium stanął 20 grudnia 2013 roku w Val Gardena, zajmując trzecie miejsce w zjeździe. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1998/1999, kiedy był piąty w klasyfikacji generalnej, czwarty w zjeździe, piąty w supergigancie i siódmy w klasyfikacji giganta. Knauß zajmował także drugie miejsce w klasyfikacji supergiganta w sezonach 1995/1996 i 1997/1998 oraz trzecie klasyfikacji giganta w sezonach 1996/1997 i 2002/2003.

Pierwszy medal na arenie międzynarodowej Austriak wywalczył w 1998 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Nagano zdobył ex aequo ze Szwajcarem Didierem Cuche srebrny medal w supergigancie. Obu zawodników wyprzedził o 0,61 sekundy inny Austriak, Hermann Maier. Na tych samych mistrzostwach Knauß był także czwarty w gigancie. Uzyskał szósty czas pierwszego przejazdu oraz czwarty wynik drugiego, co dało mu ostatecznie czwarty łączny czas. Walkę o podium przegrał tam z Michaelem von Grünigenem ze Szwajcarii o 0,02 sekundy. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Vail w supergigancie wywalczył brązowy medal, ulegając o 0,01 sekundy Maierowi i Kjusowi, którzy ex aequo zwyciężyli. Cztery dni później Knauß zajął czwarte miejsce w zjeździe, walkę o medal przegrywając z Kjetilem André Aamodtem o 0,02 sekundy. Ostatni medal zdobył na mistrzostwach świata w Sankt Moritz w 2003 roku, zajmując drugie miejsce w gigancie. W zawodach tych rozdzielił na podium dwóch reprezentantów USA: Bode Millera i Erika Schlopy'ego. Blisko kolejnego medalu był podczas mistrzostw świata w Sestriere w 1997 roku, gdzie w supergigancie był czwarty. W walce o medal lepszy okazał się tam jego rodak, Günther Mader, który wyprzedził go o 0,06 sekundy.

Kilkukrotnie zdobywał medale mistrzostw Austrii, w tym złote w gigancie w latach 1994 i 1997[1]. W 1998 roku otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii[2]. W grudniu 2004 roku został oskarżony o stosowanie niedozwolonych substancji (nandrolon) i zawieszony[3]. Próbka B także dała wynik pozytywny[4]. Austriak został ostatecznie zawieszony na dwa lata i w 2005 roku postanowił zakończyć karierę.

Po zakończeniu kariery narciarskiej startował w wyścigach samochodowych, głównie w seriach Porsche Supercup i FIA GT Championship. Pracował także jako konsultant dla austriackiej telewizji.

Jego brat, Bernhard Knauss, również był narciarzem.

Osiągnięcia | edytuj kod

Igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Mistrzostwa świata juniorów | edytuj kod

Puchar Świata | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Zwycięstwa w zawodach | edytuj kod

  1. Alta Badia17 grudnia 1995 (gigant)
  2. Valloire17 grudnia 1995 (supergigant)
  3. Val d'Isère16 grudnia 1996 (supergigant)
  4. Kvitfjell8 marca 1998 (supergigant)
  5. Kitzbühel23 stycznia 1999 (zjazd)
  6. Adelboden14 stycznia 2003 (gigant)
  7. Lillehammer15 marca 2003 (gigant)
  • 7 zwycięstw (3 giganty, 3 supergiganty i 1 zjazd)

Pozostałe miejsca na podium | edytuj kod

  1. Vail17 marca 1994 (supergigant) – 3. miejsce
  2. Park City25 listopada 1995 (gigant) – 3. miejsce
  3. Val d'Isère10 grudnia 1995 (supergigant) – 3. miejsce
  4. Kitzbühel14 stycznia 1996 (kombinacja) – 2. miejsce
  5. Happo One3 marca 1996 (supergigant) – 3. miejsce
  6. Park City25 listopada 1996 (gigant) – 2. miejsce
  7. Breckenridge30 listopada 1996 (gigant) – 3. miejsce
  8. Beaver Creek6 grudnia 1997 (supergigant) – 3. miejsce
  9. Val d'Isère14 grudnia 1997 (gigant) – 3. miejsce
  10. Garmisch-Partenkirchen1 lutego 1998 (supergigant) – 2. miejsce
  11. Crans-Montana14 marca 1998 (gigant) – 2. miejsce
  12. Kranjska Gora5 stycznia 1999 (gigant) – 3. miejsce
  13. Schladming9 stycznia 1999 (supergigant) – 3. miejsce
  14. Wengen16 stycznia 1999 (zjazd) – 3. miejsce
  15. Ofterschwang27 lutego 1999 (gigant) – 2. miejsce
  16. Sankt Moritz3 lutego 2002 (gigant) – 3. miejsce
  17. Park City22 listopada 2003 (gigant) – 3. miejsce
  18. Vail6 grudnia 2003 (zjazd) – 2. miejsce
  19. Vail7 grudnia 2003 (supergigant) – 3. miejsce
  20. Val Gardena20 grudnia 2003 (zjazd) – 3. miejsce

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. ÖSV-Siegertafel (niem.)
  2. Staatliche Auszeichnungen bis 2008 (niem.)
  3. Austrian skier claims innocence in doping case (ang.)
  4. Austrian Skier Hans Knauss Suspended (ang.)
Na podstawie artykułu: "Hans Knauß" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy