Heinrich Kuhl


Heinrich Kuhl w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Heinrich Kuhl (ur. 17 września 1797 w Hanau, zm. 14 września 1821 w Buitenzorgu) – niemiecki przyrodnikzoolog, mykolog.

Był asystentem Coenraada Jacoba Temmincka w Narodowym Muzeum Naturalnym w Lejdzie w latach 1818–1820. Opublikował kilka monografii dotyczących nietoperzy oraz papug. W roku 1820 prowadził badania na terenach wyspy Jawa i ówczesnych Holenderskich Indii Wschodnich[2]. Opisał wiele nowych gatunków oraz rodzajów płazów i gadów[3]. Zmarł w 1821 na infekcję wątroby[2].

Epitety gatunkowe jelenia baweańskiego (Axis kuhlii), gekona fałdoskórego (Ptychozoon kuhli) i piskorka Kuhla (Pangio kuhlii), oraz nazwy rodzajowe roślin Kuhlia (z rodziny wierzbowatych)[2] i Kuhlhasseltia (z rodziny storczykowatych)[1]eponimami mającymi na celu upamiętnienie Heinricha Kuhla[2][1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c The International Plant Names Index: Kuhl, Heinrich (1797-1821) (ang.). IPNI, 2005. [dostęp 2015-03-22].
  2. a b c d MikeM. Grayson MikeM., A Zoological ''Who was who'', The Bartlett Society  (ang.).
  3. The Reptile Database: Simple search: kuhl (ang.). reptile-database.reptarium.cz. [dostęp 2015-03-22].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Heinrich Kuhl" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy