Helena Kobusińska


Helena Kobusińska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Helena Kobusińska – polska śpiewaczka operowa (sopran), solistka bydgoskiej Opery związana z nią (początkowo jako artystka chóru) od 1958 do 2000 roku.

Życiorys | edytuj kod

Pochodzi z muzykalnej toruńskiej rodziny. Po ukończeniu Średniej Szkoły Muzycznej w Toruniu (1958) u prof. Konstancji Święcickiej, zaczęła pracę w chórze Studia Operowego w Bydgoszczy. W pierwszym okresie wokalnej kariery występowała w wielu imprezach estradowych i audycjach szkolnych. Nie zaprzestała kształcenia głosu, jeżdżąc do Gdańska na lekcje do prof. J. Iglikowskiej.

W 1964 r. weszła partią Micaeli w premierze Carmen G. Bizeta w poczet solistów bydgoskiej sceny muzycznej. Największe sukcesy odnosiła w latach 60. i 70. Śpiewała wtedy m.in.: Celinę we Fra Diavolo D.F Aubera (1965), Jenny Diver w Operze żebraczej B. Brittena (1968), Stasię w Księżniczce czardasza I. Kalmana (1986), Franzi w Wiedeńskiej krwi J. Straussa (1968), Małgosię w Jasiu i Małgosi E. Humperdincka (1969), Madame Silberklang w Dyrektorze teatru W.A. Mozarta (1970), Mi w Krainie uśmiechu F. Lehara (1970), Paminę w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta (1971), Hortensję w Balu w operze R. Heubergera (1971), Angelę w Hrabim Luksemburgu F. Lehara (1974). Brała udział w kolejnych bydgoskich premierach tych samych oper, kreując w nich różne postacie.

Po przejściu na emeryturę nie zerwała kontaktu z Operą Nova, pełniąc różne funkcje techniczne (inspicjent, tłumacz) oraz role drugoplanowe w spektaklach, np. My Fair Lady F. Loewe (1993), czy też Skrzypka na dachu J. Bocka.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Helena Kobusińska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy