Helena Poniatowska


Helena Poniatowska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Helena Dorota z Niewiarowskich Poniatowska herbu Półkozic (ur. ok. 1656, zm. 1 października 1732 w Warszawie) – córka Baltazara Niewiarowskiego i Zuzanny Czaplińskiej, babka króla polskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Życiorys | edytuj kod

8 stycznia 1673 wyszła za mąż za cześnika wyszogrodzkiego Franciszka Poniatowskiego. Z tego małżeństwa pochodziło czworo dzieci:

Około 1693 zmarł mąż Heleny, Franciszek Poniatowski. Po owdowieniu, w 1705 wstąpiła do nowicjatu w klasztorze wizytek pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny w Warszawie, gdzie przyjęła drugie imię Maria. Śluby zakonne przyjęła w 1706.

Bibliografia | edytuj kod

  • Borkowska M. OSB, Leksykon zakonnic polskich epoki przedrozbiorowej. Tom II. Polska Centralna i Południowa, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2005, ​ISBN 83-7181-398-8​, s. 153.
Na podstawie artykułu: "Helena Poniatowska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy