Helmold


Helmold w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Helmold (ur. 1125, zm. 1177) – historyk saski z XII wieku, proboszcz z Bozowa (niem. Bosau) w Wagrii[1][2].

Życiorys | edytuj kod

Towarzyszył jako kronikarz niemieckim wyprawom chrystianizacyjnym na Połabiu i Pomorzu Zachodnim. Był autorem łacińskiej kroniki o nazwie Chronica Slavorum, czyli "Kroniki Słowian", jednego z najważniejszych źródeł opisujących wierzenia, obyczaje, kulturę, organizację społeczną i życie codzienne Słowian z okresu przed przyjęciem przez nich chrześcijaństwa - niezastąpione źródło wiedzy dotyczące stosunków społeczno-politycznych w XII wieku na ziemiach Obodrytów i Wieletów - dzisiejsza Meklemburgia w Niemczech. W jego kronikach Bóg stał zawsze po stronie niemieckiej[1][2].

Helmold rozpoczął pisanie swojego dzieła za namową swojego nauczyciela i protektora Gerolda, który w 1149 objął biskupstwo w Oldenburgu w Holsztynie, które przeniesione zostało w 1160 do Lubeki[3]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Józef Matuszewski 1974 ↓.
  2. a b Jan Papłoński 1862 ↓.
  3. Praca zbiorowa 1964 ↓, s. 198-199.

Bibliografia | edytuj kod


Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Helmold" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy