Helmut Bohme


Helmut Böhme w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Helmut Bohme) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Helmut Bӧhme (ur. 30 kwietnia 1936 w Stuttgarcie, zm. 29 grudnia 2012 w Darmstadt) – niemiecki historyk, działacz, laureat tytułów doktora honoris causa, m.in. Politechniki Warszawskiej z 1995 r.[1]

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Studiował filologię niemiecką, angielską, ekonomię polityczną i teologię. W swojej pracy dyplomowej podjął temat I wojny światowej. Pracował na uczelni jako asystent Fritza Fischera.

W 1964 obronił pracę doktorską pt. „Niemiecka polityka handlowa w latach 1848-1881”. W tym samym czasie opublikował też wiele prac z dziedziny historii i techniki. Habilitację otrzymał w 1968 r. na podstawie pracy „Zarząd miasta, charakterystyczna forma ustroju i koniunktura gospodarcza we Frankfurcie nad Menem i w Hamburgu w XIX w.”.

W 1969 został kierownikiem Katedry Historii Nowożytnej w Technische Hochschule w Darmstadt. W roku akademickim 1970/71 sprawował funkcję dziekana Wydziału Kultury i Nauk Politycznych na tej uczelni[1], natomiast w 1971 został wybrany na rektora Wyższej szkoły Technicznej w Darmstadt. W 1978 opublikował pracę pt.” Europejska historia gospodarki i stosunków społecznych”

W późniejszych latach swoją uwagę poświęcał przestrzennym aspektom rozwoju miast, od XVIII w. do współczesności. Jego imponująca wiedza historyczna pozwalała na formułowanie interesujących konkluzji dotyczących zarówno teraźniejszości, jak i przyszłości. Gruntownie analizował kryzysy z lat 1815, 1873, 1929-1930, które przyniosły szybki rozwój techniki w okresie ich pokonywania. Swoje uwagi i obserwacje zawarł w niepowtarzalnych pracach: „Urbanistyka jako krytyka społeczeństwa konserwatywnego” i „Stop and go historycznego rozwoju przestrzennego miasta”[1].

Wielowymiarowy pogląd na procesy historyczne, rozwaga filozoficzna i głęboki humanizm sprawiały, że chętnie podejmował rozmowy na takie tematy jak: „wiara w postęp czy strach przed przyszłością”, „z jakimi innymi przełomowymi okresami dadzą się porównać nasze czasy” lub „potrzebujemy utopii”[1].

W latach 1971-1973 i 1989-1990 pełnił rolę przewodniczącego Konferencji Prezydentów Uniwersytetów Hesji. Przez 20 lat sprawował funkcję rektora Technische Hochschule w Darmstadt[1].

W 1980 roku objął stanowisko przewodniczącego Konferencji Szkół Wyższych Hesji. W 1989 r. został Członkiem Rady Radiofonii Radia Heskiego[1].

Został odznaczony przez Lecha Wałęsę Złotą Odznaką Zasługi dla Rzeczypospolitej za działalność dla niemiecko-polskiej współpracy naukowej i kulturalnej. Dzięki jego zaangażowaniu powstał Instytut Niemiecko-Polski w Darmstadt. W 1988 roku miasta Darmstadt oraz Płock podpisały „umowę braterską”. Był współorganizatorem Tygodnia Kultury Polskiej w Darmstadt. Czynnie zabiegał o nawiązanie współpracy z Politechniką Warszawską. Doprowadził do podpisania umowy dotyczącej wymiany studentów. W 1955 Politechnika Warszawska nadała profesorowi Bӧhme tytuł doctora honoris causa[1].

Członek różnych krajowych i międzynarodowych komisji planowania, organizacji studiów, szczególnie inżynierskich, związku fundacji Verein Deutschen Ingenieure i wielu innych[1].

Zmarł 29 grudnia 2012 w Darmstadt.

Stanowiska | edytuj kod

  • asystent Fritza Fischera na uczelni w Hamburgu
  • 1969 – kierownik Katedry Historii Nowożytnej w Technische Hochschule w Darmstadt
  • 1970/71 – dziekan Wydziału Kultury i Nauk Politycznych w Technische Hochschule w Darmstadt
  • 1971 – Rektor Wyższej Szkoły Technicznej w Darmstadt
  • 1971-1973 i 1989-1990 – przewodniczący Konferencji Prezydentów Uniwersytetów Hesji
  • 1980 – przewodniczący Konferencji Szkół Wyższych Hesji[1]

Członkostwa | edytuj kod

  • od 1989 r. – Członek Rady Radiofonii Radia Heskiego[1]

Nagrody, wyróżnienia, odznaczenia | edytuj kod

  • Złotą Odznakę Zasługi dla Rzeczypospolitej[1]
  • Tytuł doktora honoris causa przyznały mu następujące uczelnie:
    • 1989 – Uniwersytet w Ankarze
    • 1991 – Uniwersytet w Bukareszcie
    • 1992 – Uniwersytet w Veszprem
    • 1993 – Grandes Écoles w Lyonie
    • 1995 – Politechnika Warszawska[1]

Wybrane publikacje | edytuj kod

Autor 16 książek, licznych skryptów i artykułów, m.in.:

  • „Europejska historia gospodarki i stosunków społecznych”
  • „Urbanistyka jako krytyka społeczeństwa konserwatywnego”
  • „Stop and go historycznego rozwoju przestrzennego miasta”

Współwydawca czasopism: „Nowa Literatura” i „Stare Miasto”[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k l m Andrzej Ulmer: Doktorzy Honoris Causa Politechniki Warszawskiej. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2000, s. 153-155.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Helmut Bohme" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy