Hendrikus Colijn


Hendrikus Colijn w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hendrikus Colijn (ur. 1869, zm. 1944) – holenderski polityk.

Żołnierz armii kolonialnych toczących walki z powstańcami w północnej Sumatrze (1895-1904), pracował w administracji cywilnej w Indiach Holenderskich, potem zasiadał w parlamencie holenderskim (od 1909) z ramienia Partia Antyrewolucyjnej, której od 1922 przewodniczył. Zajmował stanowisko ministra wojny (1911-1913) i finansów (1923-1925). Pełniąc drugi urząd, wyprowadził kraj z kryzysu dzięki rygorystycznej polityce oszczędnościowej. W latach 1914-1922 stał też na czele konsorcjum przekształconego potem w Royal Dutch Shell.

Był premierem w latach 1925-1926 (jedna kadencja) i w latach 1933-1939 (cztery kadencje). Kiedy III Rzesza Adolfa Hitlera zajęła w 1940 Holandię, Colijn opowiedział się za ograniczoną wpółpracą z okupantem. W 1941 aresztowano go i internowano w Niemczech, gdzie zmarł[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. S. Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań 2013, s. 86.

Bibliografia | edytuj kod

Premierzy Królestwa Niderlandów

Kontrola autorytatywna (osoba):Encyklopedia internetowa:
Na podstawie artykułu: "Hendrikus Colijn" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy