Henryk Albert de la Grange d’Arquien


Henryk Albert de la Grange d’Arquien w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Albert de la Grange d’Arquien (fr. Henri Albert de la Grange d’Arquien) (ur. 8 września 1613[1] w Calais, zm. 24 maja 1707 w Rzymie) – kardynał, markiz d’Arquien[2]

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był synem gubernatora Calais, Antoniego de la Grange d’Arquien.

Podobnie jak ojciec był zawodowym wojskowym. Karierę rozpoczął w 1643 roku od rangi kapitana w regimencie kawalerii armii księcia Gastona Orleańskiego. W 1651 roku został dowódcą regimentu. W lipcu 1652 roku podczas wojny we Flandrii został nominowany marszałkiem polnym armii francuskiej. Od 1654 roku był kapitanem Gwardii Szwajcarskiej

W 1672 roku przybył do Rzeczypospolitej i pozostawał pod opieka córki Marii Kazimiery, żony Jana III Sobieskiego. Dzięki jej staraniom w 1679 roku otrzymał tytuł diuka, a następnie po owdowieniu w 1695 roku został kreowany kardynałem diakonem San Nicola in Carcere.

W 1699 roku zamieszkał w Rzymie. W 1700 roku brał udział w konklawe, które wybrało papieża Klemensa XI.

Zmarł w Rzymie w 1707 roku. Pochowany został w kościele San Luigi dei Francesi.

Życie prywatne | edytuj kod

Znany był z hulaszczego życia i licznych romansów. Dwukrotnie żonaty. Doczekał się siedmiorga dzieci:

Ciekawostka | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Według niektórych źródeł urodzony w 1602 roku lub w 1609 roku. Zobacz: Michał Komaszyński. Maria Kazimiera d’Arquien Sobieska 1641–1716, s. 11.
  2. W 1679 roku Ludwik XIV nadał Henrykowi Albertowi tytuł diuka. Nie został on jednak zatwierdzony przez parlament paryski. Zobacz: Otto Forst de Battaglia, Jan Sobieski król Polski, s. 246.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Henryk Albert de la Grange d’Arquien" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy