Henryk Bobula


Henryk Bobula w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Adam Bobula (ur. 4 marca 1920 w Omsku, Rosja, zm. 4 maja 1998 w Krakowie), polski piłkarz, napastnik. Długoletni piłkarz Cracovii.

Piłkarzem Cracovii był w latach 1940–1952. W 1948 wywalczył tytuł mistrza Polski. W barwach Cracovii rozegrał 98[potrzebny przypis] spotkań w nieligowych Mistrzostwach Polski i ekstraklasie. W pierwszej lidze strzelił 20 bramek. W reprezentacji Polski debiutował 4 kwietnia 1948 w meczu z Bułgarią, ostatni raz zagrał w tym samym roku. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 5 spotkań. Pracował jako trener, prowadził zespoły w niższych klasach rozgrywkowych.

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Gowarzewski, Marian Grzegorz Nowak, Bożena Lidia Szmel Cracovia 1906–2006. Kolekcja klubów tom 10, GiA, 2006
Na podstawie artykułu: "Henryk Bobula" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy