Henryk Grabowski (oficer)


Henryk Grabowski (oficer) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Grabowski (ur. 3 grudnia 1884, zm. 1944) – major Wojska Polskiego, agent wywiadu niemieckiego, w 1924 został zdegradowany.

Życiorys | edytuj kod

Henryk Ksawery Franciszek Grabowski urodził się w rodzinie arystokratycznej. W 1923 jako major został dowódcą 23 pułku ułanów grodzieńskich[1]. Następnie, po przeniesieniu do rezerwy w 1924, został zdegradowany za oszustwa.

Trudnił się szantażem, przyjmował łapówki, w czasie II wojny światowej został też agentem Gestapo. Jako oszust na dużą skalę, posiadający między innymi niemiecką koncesję na handel złotem, podawał się za pułkownika WP z Tarnowskich Gór[2][3]. Mieszkał w Warszawie. Po ujawnieniu faktu współpracy z Niemcami, 20 lipca 1944 Polskie Państwo Podziemne skazało go na karę śmierci. Został jednak zastrzelony wcześniej, ze względów prewencyjnych[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Henryk Smaczny, Księga kawalerii polskiej 1914-1947: rodowody, barwa, broń. TESCO Przedsiębiorstwo Zagraniczne, Warszawa 1989, s.195.
  2. Jacek Wilamowski, Srebrniki Judasza: zdrada i kolaboracja--konfidenci niemieckich władz bezpieczeństwa w okupowanej Polsce 1939-1945. Agencja Wydawnicza "CB", 2004, s.156.
  3. Jacek Wilamowski, Honor, zdrada, kaźń: afery Polski Podziemnej 1939-1945. Agencja Wydawnicza CB, 1999, s.78.
  4. Andrzej Zasieczny, Zdrajcy, donosiciele i konfidenci w okupowanej Polsce 1939-1945. Warszawa 2016, s.233.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Henryk Grabowski (oficer)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy