Henryk Marconi


Henryk Marconi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Hotel Europejski w Warszawie, 1855 Gmach Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Warszawie, 1856 Sanatorium Marconi w Busku-Zdroju, 1835 Ratusz w Ciechanowie, 1845 Nowy Ratusz w Radomiu, 1845-1848 Pałac Paca w Dowspudzie, XIX w. Grób Henryka Marconiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Henryk Marconi (ur. 7 stycznia 1792 w Rzymie, zm. 21 lutego 1863 w Warszawie) – włoski architekt[1] od 1822 czynny w Polsce[1], przedstawiciel klasycyzmu, jeden z najwybitniejszych architektów pierwszej połowy XIX wieku tworzących na ziemiach polskich.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Kształcił się początkowo pod kierunkiem ojca, Leandra (1763–1837), następnie w latach 1806–1810 jednocześnie na uniwersytecie i Akademii Sztuki Pięknych w Bolonii. Od 1811 roku uczył rysunku w szkole średniej w Lugo. Do Polski został sprowadzony w 1822 r. przez generała Ludwika Michała Paca w celu ukończenia pałacu w Dowspudzie. Od 1827 zajmował stanowisko w Wydziale Przemysłu i Handlu Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego, a w latach 1851–1858 był profesorem w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Po zamknięciu uczelni wykładał przez co najmniej 10 lat[2].

Życie prywatne | edytuj kod

Poślubił córkę ogrodnika hr. Paca, Szkotkę Małgorzatę z Heitonów (1807-1884). Panna młoda była kalwinistką i niektóre ich dzieci wychowano na katolików, podczas gdy inne na kalwinistów. Razem byli rodzicami m.in.: Karola, Władysława, Leandra, Eleonory Kolberg (1832-1882), Jana (1845-1921), inżyniera, oraz Henryka (1842-1920), przemysłowca. Wnukiem Henryka i Małgorzaty był Bohdan.

Bratem Henryka był Ferrante.

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 177 wprost-5-9/10)[3], a jego żona, córka i synowie Henryk, Jan i Władysław na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie.

Ważniejsze dzieła | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Dzieła Henryka Marconiego.

Neorenesansowe | edytuj kod

Klasycystyczne | edytuj kod

Neogotyckie | edytuj kod

Trudna do klasyfikacji architektonicznej jest zaprojektowana przez Henryka Marconiego Wielka Synagoga w Łomży.

Pisma | edytuj kod

  • O porządkach architektonicznych, Warszawa 1828, wyd. 2 1837
  • Saggio sugli ordini di architettura, Warszawa 1831
  • Zbiór projektów architektonicznych, Warszawa, 1838-42[6][7][8][9]

Upamiętnienie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Wojciech Fijałkowski: Wilanów. Past and present. Interpress, 1985, s. 16. ISBN 978-83-223-2045-7.
  2. Zobacz źródło Plik:Capitol of Solomonic Column (1875).jpg.
  3. Cmentarz Stare Powązki: HENRYK MARCONI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-12-19] .
  4. Stefan Kieniewicz: Warszawa w latach 1795–1914. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 321.
  5. Mińsk Mazowiecki Twoje Wirtualne Miasto.
  6. Zbiór projektów architektonicznych. Posz. 1 przez Henryka Marconi, wyd. 1838, polona.pl [dostęp 2019-02-16] .
  7. Zbiór projektów architektonicznych. Posz. 2, 3 i 4 przez Henryka Marconi, wyd. 1839, polona.pl [dostęp 2019-02-16] .
  8. Zbiór projektów architektonicznych. Posz. 5, 6, 7 przez Henryka Marconi, wyd. 1841, polona.pl [dostęp 2019-02-16] .
  9. Zbiór projektów architektonicznych. posz. 8, 9, 10, 11, 12 przez Henryka Marconi, wyd. 1843, polona.pl [dostęp 2019-02-16] .
  10. Juliusz A. Chróścicki: Kościół Wizytek. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 95.

Bibliografia | edytuj kod

  • Stanisław Łoza, Architekci i budowniczowie w Polsce, Warszawa 1954.
  • Aldona Bartczakowa, Pałac Paca, Warszawa 1973.
  • Katalog rysunków architektonicznych Henryka i Leandra Marconich w Archiwum Głównym Akt Dawnych, oprac. Tadeusz S. Jaroszewski, Andrzej Rottermund, Biblioteka Muzealnictwa i Ochrony Zabytków, seria A, tom 11, Warszawa 1977.
  • Tadeusz StefanT.S. Jaroszewski Tadeusz StefanT.S., O siedzibach neogotyckich w Polsce, Warszawa: Państwowe Wydawn. Nauk, 1981, ISBN 83-01-01758-9, OCLC 8415532 .
  • Tadeusz S. Jaroszewski, Henryk Marconi i neogotyk (uwagi), „Rocznik Białostocki”, t. 13, R. 1976, s. 451–471.
  • The Dictionary of Art, ed. Jane Turner, vol. 20, ​ISBN 1-884446-00-0​.
  • Polski Słownik Biograficzny, t. XIX/1, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1974, s. 599–600.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Henryk Marconi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy