Henryk Palka


Henryk Palka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Palka (ur. 3 grudnia 1908 we Lwowie, zm. 23 października 1981[1]) – pułkownik[2] – pierwszy kierownik Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Lublinie od 1 sierpnia 1944.

Członek WKP(b), Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy, PPR i PZPR. Od 1941 żołnierz Armii Czerwonej, od sierpnia 1943 w 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki; oficer polityczno-wychowawczy. Uczestnik bitwy pod Lenino[2]. Od kwietnia do lipca 1944 uczestnik kursu NKWD w Kujbyszewie (tzw. kujbyszewiak). Od 10 marca 1945 szef WUBP w Lublinie. Od 9 czerwca 1945 p.o. zastępcy szefa WUBP w Olsztynie. W okresie od 1 sierpnia 1944 do 31 grudnia 1947 brał udział w walce z „bandami i reakcyjnym podziemiem”. Od 1 sierpnia 1949 zastępca szefa WUBP w Poznaniu. 1 sierpnia 1955 został oddelegowany na specjalny kurs do szkoły KGB w Moskwie. Dyrektor Biura „W” Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego od września 1956, komendant ośrodka szkoleniowego MBP. Od czerwca 1971 do 31 maja 1972 jako starszy inspektor w w stopniu pułkownika służył w grupie do zadań specjalnych MSW.

W 1946 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Baza nekrologów.
  2. a b Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2019-12-10] .
  3. http://monitorpolski.gov.pl/mp/1947/s/29/M1947029000001.pdf.

Bibliografia | edytuj kod

  • Rok pierwszy. Powstanie i działalność aparatu bezpieczeństwa publicznego na Lubelszczyźnie (lipiec 1944-czerwiec 1945), red. Sławomir Poleszak, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2004.
  • Aparat bezpieczeństwa w Polsce. Kadra kierownicza (1944-1956) t. I, red. Krzysztof Szwagrzyk, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2005.
  • Wyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze.
Na podstawie artykułu: "Henryk Palka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy