Henryk Tomasik


Henryk Tomasik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Marian Tomasik[1] (ur. 4 stycznia 1946 w Łukowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk filozoficznych, biskup pomocniczy siedlecki w latach 1993–2009, biskup diecezjalny radomski od 2009.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 4 stycznia 1946 w Łukowie. Uczył się w Państwowym Liceum Ogólnokształcącym w Łukowie, gdzie w 1963 zdał egzamin dojrzałości[2]. W latach 1963–1969 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym im. Benedykta XV w Siedlcach[2][3]. W międzyczasie, wskutek represji władz komunistycznych wobec Kościoła, został wcielony do Jednostki Zmotoryzowanej w Kołobrzegu, gdzie stacjonował razem ze Sławojem Leszkiem Głódziem. Z powodu problemów zdrowotnych powrócił do seminarium po złożeniu przysięgi wojskowej[2][4]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 31 maja 1969 w katedrze w Siedlcach biskup diecezjalny siedlecki Jan Mazur[2][1]. W 1971 rozpoczął studia specjalistyczne w zakresie etyki na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1974 uzyskał magisterium[2]. Od 1980 kontynuował studia w Lublinie, które w 1984 na podstawie dysertacji Osoba jako byt i norma w filozofii kard. Karola Wojtyły ukończył z doktoratem z nauk filozoficznych w dziedzinie filozofii teoretycznej[2][5].

W latach 1969–1971 pracował jako wikariusz w parafii Radoryż Kościelny. Był współzałożycielem i pierwszym kapelanem działającego od 1981 Klubu Inteligencji Katolickiej w Siedlcach. Organizował w Siedlcach Dni Kultury Chrześcijańskiej. Był współorganizatorem Podlaskiej Pielgrzymki na Jasną Górę, odbywającej się od 1981. Działał w niej jako kierownik, a od 1983 prowadził w niej grupę akademicką. Pracował jako siedlecki korespondent Biura Prasowego Episkopatu Polski, kierownik działu religijnego w prasie lokalnej w Siedlcach i asystent kościelny pisma „Nowe Echo Podlasia”. Został członkiem diecezjalnej rady kapłańskiej. W 1988 z nominacji prymasa Józefa Glempa został cenzorem pism sługi Bożego księdza Ignacego Kłopotowskiego. W 1989 został członkiem Komisji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Akademickiego. W 1989 została mu przyznana godność kanonika honorowego, a w 1992 kanonika gremialnego Kapituły Katedralnej Siedleckiej[2].

W 1974 został wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym w Siedlcach, gdzie prowadził wykłady z etyki, teodycei, filozofii religii, antropologii, psychologii i katolickiej nauki społecznej[6]. Jednocześnie prowadził dla studentów konwersatoria oraz spotkania modlitewne i biblijne. We wrześniu 1975 został mianowany duszpasterzem akademickim. W latach 1978–1980 i 1982–1992 pełnił funkcję diecezjalnego duszpasterza akademickiego[2][4].

21 listopada 1992 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji siedleckiej ze stolicą tytularną Fornos Minore. Święcenia biskupie otrzymał 6 stycznia 1993 w Bazylice św. Piotra w Rzymie[2]. Udzielił mu ich Jan Paweł II z towarzyszeniem arcybiskupa Giovanniego Battisty Re, substytuta ds. Ogólnych Sekretariatu Stanu, i arcybiskupa Justina Francisa Rigalego, sekretarza Kongregacji ds. Biskupów[1]. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „Adveniat Regnum Tuum” (Przyjdź Królestwo Twoje), zaczerpnięte z modlitwy Ojcze nasz[2][7]. Działalność biskupią w diecezji siedleckiej rozpoczął oficjalnie 19 stycznia 1993, kiedy to objął funkcję wikariusza generalnego. W latach 1993–1996 był dyrektorem Diecezjalnego Kolegium Teologicznego w Siedlcach[2][6]. Pracował w Wydziale Nauki Katolickiej, był członkiem Komisji Diecezjalnego Funduszu Interwencyjnego, a także Sekretariatu II Synodu Diecezjalnego. Brał udział w pracach procesu beatyfikacyjnego Wincentego Lewoniuka i 12 towarzyszy z Pratulina. Należał do grupy organizującej wizytę Jana Pawła II w Siedlcach w trakcie podróży apostolskiej do Polski w 1999[2]. W 1994 został mianowany prepozytem Kapituły Katedralnej Siedleckiej[2].

16 października 2009 papież Benedykt XVI mianował go biskupem diecezjalnym diecezji radomskiej[8][9]. Kanonicznie objął diecezję 12 listopada 2009, natomiast dwa dni później odbył ingres do katedry Opieki Najświętszej Maryi Panny w Radomiu[2][7]. W 2010 ustanowił Diecezjalny Zespół Wdrażania Programów Pomocowych. W 2012 wznowił prace II Synodu Diecezji Radomskiej, a także powołał diecezjalną radę duszpasterską. Na jego prośbę w 2012 Stolica Apostolska ustanowiła św. Bartłomieja patronem powiatu opoczyńskiego. Zainicjował wznowienie Apeli Młodych, odbywających się rokrocznie we wrześniu w Radomiu, a także odczytywanie w kościołach diecezji katechez liturgicznych mających na celu zwiększenie świadomości liturgicznej wiernych[2].

W ramach Konferencji Episkopatu Polski został delegatem ds. Światowych Dni Młodzieży (od 1995)[2], krajowym duszpasterzem młodzieży i duszpasterzem ds. duszpasterstwa młodzieży (1998–2015)[2][10], delegatem ds. Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (od 2004)[2]. Objął funkcję przewodniczącego Rady ds. Duszpasterstwa Młodzieży (od 2007). Wszedł w skład Komisji Wychowania Katolickiego (od 2001), Komisji Duszpasterstwa (od 2001), Rady ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek (od 2001), Rady ds. Rodziny (od 2006). Pracował również w Komisji ds. Polonii i Polaków za Granicą[2].

W związku z pełnieniem funkcji delegata ds. Światowych Dni Młodzieży nawiązał współpracę z Papieską Radą ds. Świeckich i lokalnymi komitetami organizacyjnymi spotkania. Uczestniczył w nich, głosząc katechezy dla młodzieży[2]. Organizował również spotkania duszpasterzy, odbywające się w ramach Krajowego Forum Duszpasterstwa Młodzieży[4].

Był współkonsekratorem podczas sakry biskupa pomocniczego siedleckiego Piotra Sawczuka (2013) i biskupa pomocniczego radomskiego Piotra Turzyńskiego (2015)[1].

Odznaczenia, tytuły, wyróżnienia | edytuj kod

Postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 23 marca 2009 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[11].

W 2015 otrzymał tytuł doctora honoris causa Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach[12].

W 2014 został włączony do konfraterni zakonu paulinów[13].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Henryk Tomasik (ang.). [dostęp 2015-02-28].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t Nota biograficzna Henryka Tomasika na stronie diecezji radomskiej. diecezja.radom.pl. [dostęp 2013-05-12].
  3. Bp Tomasik świętował w rodzinnej parafii rocznicę przyjęcia sakry biskupiej. ekai.pl, 2013-01-13. [dostęp 2013-05-12].
  4. a b c Bp Tomasik obchodzi 20. rocznicę przyjęcia sakry biskupiej. ekai.pl, 2013-01-04. [dostęp 2013-05-12].
  5. Bp Henryk Tomasik biskupem radomskim. Ingres – 14 listopada. episkopat.pl (arch.), 2009-10-16. [dostęp 2016-08-28].
  6. a b Biskup Henryk Marian Tomasik nowym ordynariuszem radomskim. „Niedziela”. 43/2009. s. 5. ISSN 0208-872X. [dostęp 2013-05-12]. 
  7. a b Bp Tomasik objął urząd biskupa radomskiego. ekai.pl, 2009-11-12. [dostęp 2013-05-12].
  8. Nomina del Vescovo di Radom (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2009-10-16. [dostęp 2014-04-27].
  9. Bp Henryk Tomasik ordynariuszem radomskim. episkopat.pl (arch.), 2009-10-16. [dostęp 2014-04-27].
  10. Ubóstwo, migranci, rodzina, reakcja na nadużycia – tematami 369. Zebrania Plenarnego KEP. ekai.pl, 2015-06-11. [dostęp 2015-06-13].
  11. M.P. z 2009 r. nr 35, poz. 528 [dostęp 2014-04-27].
  12. Bp Tomasik doktorem honoris causa Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. ekai.pl, 2015-05-20. [dostęp 2015-05-22].
  13. W uroczystość św. Pawła bp Henryk Tomasik przyjęty do konfraterni. jasnagora.com, 2014-01-15. [dostęp 2014-04-27].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Henryk Tomasik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy