Henryk Weryński


Henryk Weryński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Jan Weryński (ur. 15 lipca 1892 w Mielcu, zm. 1 listopada 1984[1]) – polski ksiądz katolicki, kapelan ludowego Wojska Polskiego, jeden z „księży patriotów”.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1910 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Święcenia kapłańskie przyjął 15 lipca 1915, następnie pracował jako wikariusz w Kolbuszowej, Krościenku i Chełmie, następnie jako katecheta w Szczawnicy, Pilźnie i Nowym Sączu. Od 1931 kierował krakowskim oddziałem Katolickiej Agencji Prasowej. Był radnym miasta Krakowa[2]. Był także publicystą i pisarzem, przed 1939 wydał ok. 30 broszur i książek[2]. Opublikował kilkanaście prac poświęconych tematyce religijnej, był także inicjatorem Związku Radiosłuchaczy Katolickich i kaznodzieją radiowym[1][3], był także vicepostulatorem procesu beatyfikacyjnego św. Jadwigi[4].

W czasie II wojny światowej mieszkał w Krakowie[1]. Po zakończeniu wojny był związany z rozłamową grupą w Stronnictwie Pracy, kierowaną przez Feliksa Widy-Wirskego i Zygmunta Felczaka. Należał do księży, którzy poparli tzw. władzę ludową. W 1946 opublikował broszurę Katolicy radykalni, w której wskazywał na konieczność współpracy z komunistami[5] Od 1946 pracował w duszpasterstwie wojskowym, początkowo jako zastępca dziekana w Krakowskim Okręgu Wojskowym, a w latach 1950-1963 jako rektor kościoła garnizonowego pod wezwaniem św. Agnieszki w Krakowie[1][6][7].

W 1946 został zwerbowany przez Urząd Bezpieczeństwa i działał jako agent informator o pseudonimie Hanka. W 1950 wstąpił do Komisji Księży przy Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Od tego samego roku był przewodniczącym kolegium redakcyjnego pisma Głos Kapłana. W 1953 na Zjeździe Duchownych i Świeckich Działaczy Katolickich w Krakowie w wygłoszonym przemówieniu całkowicie poparł nową władzę[8]. W 1956 po informacjach podanych przez Radio Wolna Europa stał się bezużyteczny i został wyrejestrowany z sieci agenturalnej, nadal jednak pozostał kapelanem wojskowym[9].

Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[1].

Publikacje | edytuj kod

  • Testament Zbawiciela[2]
  • Zew apostolski[2]
  • Niedzielna siejba[2]
  • Sylwetki matek kapłanów[1]

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Biogram w internetowej Encyklopedii Miasta Mielca
  2. a b c d e Jubileusz zasłużonego kapłana-publicysty. „Światowid”. Nr 12, s. 14, 18 marca 1939. 
  3. Stanisław Łoza Czy wiesz, kto to jest, wyd. Warszawa 1938, s. 789
  4. Henryk Weryński List do redakcji, w: Cześć Świętych Polskich, nr 2 z 1939
  5. Jan Żaryn "Księża patrioci" - geneza powstawania formacji duchownych katolickich, w: Polska 1944/45-1989. Tom 1 (1995)
  6. Parafia Wojskowa pw. Św. Agnieszki: Historia parafii
  7. Patrycja Kaczmarska Generalny Dziekanat Wojska Polskiego w latach 1945-1964
  8. Księża wobec bezpieki 2007 ↓, s. 45.
  9. Księża wobec bezpieki 2007 ↓, s. 46.
  10. M.P. z 1951 r. nr 79, poz. 1085.
  11. M.P. z 1950 r. nr 87, poz. 1085.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Henryk Weryński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy