Herman II Uczony


Herman II Uczony w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Herman II Uczony (ur. 1341; zm. 24 maja 1413) był landgrafem Hesji w latach 1376 - 1413.

Urodził się na zamku Grebenstein jako syn Ludwika Junkra, syna Ottona I i Adelajdy von Ravensberg. Początkowo był przeznaczony do kariery duchownej. Studiował w Paryżu i Pradze. Po śmierci brata stryjecznego Ottona Młodszego (1322-1366), został następcą jego ojca Henryka II Żelaznego. Henryk Żelazny ustanowił Hermana współrządcą w roku 1367.

Herman był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Joanna, hrabina Nassau-Weilburga; małżeństwo to było bezdzietne. Herman po raz drugi ożenił się w roku 1383 z Małgorzatą (1367-1406), hrabiną Norymbergi-Zollern, córką Fryderyka V i Elżbiety Miśnieńskiej 1329-1375). Herman i Małgorzata mieli ośmioro dzieci:

Bibliografia | edytuj kod

  • Rudzki E., Polskie królowe, t. 1, Warszawa 1990, s. 36-37.
Władcy Hesji Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Herman II Uczony" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy