Herman IV Szwabski


Herman IV Szwabski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Herman IV (ur. 1014, zm. 28 lipca 1038) – książę Szwabii w latach 1030-1038 z dynastii Babenbergów. Był młodszym synem Ernesta I i Gizeli oraz pasierbem cesarza Konrada II.

Został księciem Szwabii po śmierci brata Ernesta II w 1030 roku, który zbuntował się przeciw cesarzowi Konradowi II i omal nie stracił księstwa.

Małżeństwo i dzieci | edytuj kod

W styczniu 1037 roku ożenił się z Adelajdą z Susy (1014-27 grudnia 1091). Jak sam powiedział na łożu śmierci, w małżeństwie pozostawał 18 miesięcy.

Zmarł bezpotomnie[1].

Śmierć | edytuj kod

Podczas wyprawy do Turynu Herman IV zaraził się dżumą i tam zmarł. Pochowany został w tamtejszej katedrze. Gorące lato nie pozwoliło przewieźć zwłok do Niemiec[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Herwig Wolfram: Conrad II, 990–1039. Emperor of Three Kingdom. University Park, Pennsylvania: Penn State University Press, 2006, s. 188. ISBN 978-0271027388.
  2. Karl Hoger, Rodowód Babenbergów, Warszawa 1976, str. 15-16.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Herman IV Szwabski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy