Hey Joe


Hey Joe w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Bicie rekordu Guinnessa 1.05.2007 r.

Hey Joe lub rzadziej Hey Joe, Where You Gonna Go? – popularna amerykańska piosenka z lat sześćdziesiątych XX wieku, która stała się standardem rockowym. Wykonywana w tak wielu stylach muzycznych przez licznych muzyków, że dziś trudno jest określić pochodzenie oraz autorstwo utworu. Tekst utworu opowiada historię mężczyzny, który ucieka po zabiciu swojej żony.

Spis treści

Autorstwo | edytuj kod

Autorstwo piosenki wielokrotnie błędnie przypisywane było amerykańskiemu muzykowi Dino Valentemu (znanemu też jako Chester Powers lub Jesse Farrow). Piosenka często jest też uznawana za „dzieło tradycyjne”, jednak prawa autorskie zarejestrował w USA w 1962 Billy Roberts. Piosenka miała wielu wykonawców, jednak za najsłynniejsze uznaje się wykonania Jimiego Hendrixa.

Historia | edytuj kod

„Hey Joe” (znany także pod tytułem „Blue Steel .44”) przeważnie przypisuje się Billy’emu Robertsowi, chociaż prawdopodobnie jego prawdziwy twórca zaginął gdzieś, jak wielu bluesmenów. Tim Rose uważał ten utwór za pochodzący z rejonu Appalachów; grał go już gdy mieszkał jeszcze na Florydzie. W 1965 r. ta mroczna piosenka o morderstwie została nagrana przez The Leaves pod tytułem „Hey Joe Where You Gonna Go” i stała się przebojem. Później nagrali ją także The Byrds i Love. Wszystkie te wersje były bardzo szybkie.

Tim Rose zinterpretował ją chyba najbliżej mitycznemu oryginałowi zdecydowanie zwalniając jej tempo, co pozwoliło lepiej zbudować dramaturgię utworu. Utwór ten miał szansę być ogólnokrajowym przebojem, ale został zabroniony w południowych stanach USA, pod zarzutem propagowania przemocy. Dopiero wersja Jimiego Hendrixa, stała się wielkim przebojem. Rose twierdzi, że Chas Chandler (były basista The Animals i menedżer Hendrixa) usłyszał jego wersję w jednym z klubów w Los Angeles i zawiózł kopię Jimiemu do Londynu. Biografowie Hendrixa (Harry Shapiro i Caesar Glebbeek) właściwie także to potwierdzają, chociaż dodają, że Chandler słyszał Jimiego wykonującego „Hey Joe” wcześniej w Cafe Wha? Prawda może być jednak i taka, że obaj mogli słyszeć jedną z wczesnych, wolnych, oryginalnych bluesowych wersji, która ich zainspirowała.

Wersje i covery Hey Joe | edytuj kod

Gitarowy rekord Guinnessa | edytuj kod

 Główny artykuł: Gitarowy Rekord Guinnessa.

Dnia 1 maja 2006 we Wrocławiu po kilku próbach (m.in. w roku 2005) został pobity gitarowy rekord Guinnessa, przy pobijaniu którego piosenkę „Hey Joe” zagrało na wrocławskim Rynku 1581 gitarzystów (dotychczasowy rekord wynosił 1555). Od tej pory rekord pobijano wielokrotnie, w latach: 2007 (1881 gitarzystów), 2008 (1951 gitarzystów), 2009 (6346 gitarzystów), 2012 (7273 gitarzystów), 2014 (7344 gitarzystów), 2016 (7356 gitarzystów), 2018 (7411 gitarzystów) i 2019 (7423 gitarzystów). Obecny światowy rekord Guinessa w tej materii to właśnie „Hey Joe” zagrane we Wrocławiu przez 7423 gitary.

Organizacją bicia gitarowego rekordu Guinnessa, nieprzerwanie od kilku lat, zajmuje się Leszek Cichoński.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Hey Joe" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy