Hieronim Wierzbicki


Hieronim Wierzbicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hieronim Wierzbicki ps. Boruta (zm. 3 czerwca 1864 roku w Łęczycy) – naczelnik wojenny powiatu łęczyckiego od stycznia do 3 czerwca 1864 roku[1], dowódca oddziału w powstaniu styczniowym, porucznik armii pruskiej.

Dostał się do rosyjskiej niewoli, zginął rozstrzelany.

Bibliografia | edytuj kod

  • Pamiątka dla rodzin polskich: krótkie wiadomości o straconych na rusztowaniach, rozstrzelanych, poległych i zmarłych na wygnaniu syberyjskim i tułactwie ofiar z 1861-1866 roku: ze źródeł urzędowych, dzienników, jak niemniej z ustnych podań osób wiarygodnych i towarzyszy broni Cz.1, Kraków 1867, s. 170.

Przypisy | edytuj kod

  1. Organizacja władz powstańczych w roku 1863 [Spis obejmuje Komitet Centralny oraz naczelników wojennych i cywilnych powiatów z województw: mazowieckiego, podlaskiego, lubelskiego, sandomierskiego, krakowskiego, kaliskiego, płockiego, augustowskiego, wileńskiego, kowieńskiego, grodzieńskiego, mińskiego, mohylewskiego, witebskiego, kijowskiego, wołyńskiego, podolskiego oraz z Galicji, Wielkopolski i Prus Zachodnich. AGAD, nr zespołu 245, s. 2.
Na podstawie artykułu: "Hieronim Wierzbicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy