Hiob Ludolf


Hiob Ludolf w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Hiob Ludolf

Hiob Ludolf (ur. 24 czerwca 1624 w Erfurcie, zm. 8 kwietnia 1704 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki orientalista i filolog specjalizujący się w języku etiopskim.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był radcą dworu cesarskiego. Studiował w Erfurcie i Lejdzie. W Rzymie poznał uczonego etiopskiego abbę Gorgoryosa (Grzegorza), który udał się z nim do Gothy i asystował mu w studiach. Prace Ludolfa wyjaśniają błędne wyobrażenie o języku i kulturze etiopskiej[1]. Jego gramatyki języków: gyyz i amharskiego mają dziś znaczenie historyczne. Był autorem pierwszej w Europie historii Etiopii (Historia Aethiopica, 1681) z obszernym komentarzem (Commentarius, 1691)[2].

Jako pierwszy zbadał mistecki Kodeks Vindobonensis i wykonał dla Muzeum w Amsterdamie wierne kopie rysunków tam znajdujących się. Jego prace zostały opublikowane w dziele 'Historia Rerum Rarum. Będąc poliglotą władał 25 językami.

Wybrane publikacje | edytuj kod

Sciagraphia historiae aethiopicae, Jena 1676.

  • Historia aethiopica, Frankfurt 1681.
  • Commentarius, Frankfurt 1691.
  • Appendices, Frankfurt 1693-1694
  • Grammatica linguae amharicae, Frankfurt 1698.
  • Lexicon amharico-latinum, Frankfurt 1698.
  • Lexicon aethiopico-latinum, Frankfurt 1699.
  • Grammatica aethiopica, Londyn 1661; Frankfurt 1702.

Przypisy | edytuj kod

  1. Nauka o chrześcijańskim Wschodzie - Etiopistyka [w:] Słownik chrześcijaństwa wschodniego, red. Julius Assfalg, Paul Krüger, przeł. z niem. Andrzej Bator, Marek Dziekan, Katowice: "Książnica" 1998, s. 222.
  2. Ludolf Hiob [w:] Słownik chrześcijaństwa wschodniego, red. Julius Assfalg, Paul Krüger, przeł. z niem. Andrzej Bator, Marek Dziekan, Katowice: "Książnica" 1998, s. 194.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Hiob Ludolf" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy