Hipoteza dochodu permanentnego


Hipoteza dochodu permanentnego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hipoteza dochodu permanentnego to teoria konsumpcji zaproponowana w 1957 roku przez amerykańskiego noblistę Miltona Friedmana. Zgodnie z nią wydatki konsumpcyjne nie zależą od dochodu bieżącego a raczej od dochodu permanentnego rozumianego jako przeciętny dochód, który spodziewa się osiągać osoba w trakcie całego życia.

Z hipotezy dochodu permanentnego wynika, że tymczasowe zmiany dochodu nie wpływają znacząco na zachowanie konsumpcyjne jednostek. Można zaobserwować efekt rygla (zapadki).

Zobacz też | edytuj kod

Literatura | edytuj kod

  • Milton Friedman A Theory of the Consumption Function, National Bureau of Economic Research, 1957.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Hipoteza dochodu permanentnego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy