Hlińska Przełęcz (Tatry Wysokie)


Na mapach: 49°10′17″N 20°02′54″E/49,171389 20,048333

Hlińska Przełęcz (Tatry Wysokie) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hlińska Przełęcz (słow. Hlinské sedlo, niem. Hlinskascharte, węg. Hlinszka-csorba) – przełęcz w słowackich Tatrach Wysokich w głównej grani odnogi Krywania. Dokładniej położona jest w północno-wschodniej grani Hlińskiej Turni, pomiędzy jej wierzchołkiem (2330 m n.p.m.) a Małą Koprową Turnią (2250 m). Jej stoki od zachodniej strony opadają do Doliny Hlińskiej, od strony wschodniej do Dolinki Szataniej, odnogi Dolinie Mięguszowieckiej. Jest rzadko używanym przejściem pomiędzy tymi dolinami, nie prowadzi przez nią szlak turystyczny. Nazwa przełęczy pochodzi od Doliny Hlińskiej[1].

Pierwsze znane wejścia:

Przypisy | edytuj kod

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część V. Cubrynka – Skrajna Baszta. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.
Na podstawie artykułu: "Hlińska Przełęcz (Tatry Wysokie)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy